من غمگین بودن رو دوست دارم. نه اون غمگین بودنی که تهش به گریه کردن ختم میشه، اون غمگین بودنی که پر از سکوت و فکره؛ فکر کردن به زندگی، به آدم ها، به غم انگیز بودن همه چیز. بخاطر همین پاییز، شعر های غمگین، آهنگ های غمگین و فیلم های غمگین رو دوست دارم. گاهی میخوام غمگین باشم.
قشنگترین نصیحتی که میتونم بهت بکنم اینه؛
بذار خودِ خدا برات بچینه!
خدا خیر مطلقه...