موفقیت یک مقصد نیست، بلکه سفری بی‌پایان برای رشد و خودیابی است. 📚 | اسب سیاه @Apostrophe

«مرگ برتری‌ای بر ما دارد. برای آنکه مرگ را از این برتری محروم کنیم، ابتدا بیایید راهی مغایر شیوه‌ی مرسوم پیش بگیریم؛ بیایید مرگ را از غریبگی‌اش محروم کنیم؛ بیایید با او رفت و آمد کنیم؛ بیایید به آن عادت کنیم؛ بیایید هیچ چیز به اندازه‌ی مرگ در ذهن‌مان نباشد. بیایید هر لحظه مرگ با همه‌ی جنبه‌هایش در خیال‌مان باشد. هر وقت که اسبی سکندری خورد، آجری می‌افتد یا سنجاقی خراش می‌زند، ولو کم و ناچیز، بیایید این فکر را نشخوار کنیم: «آیا این خودِ مرگ نبود؟» بدین‌گونه، بیایید کمربندهایمان را ببندیم و بکوشیم. در میانه‌ی لذت و بزم، بگذاریم خودداری‌مان از جنسی باشد که یادآور وضع بشری‌مان است. نگذاریم موج التذاذ چنان ما را با خود ببرد که یادمان برود آن لذت‌مان به چه طریقه‌های مختلفی مشمول مرگ می‌شود یا مرگ به چه شیوه‌هایی تهدید می‌کند که آن لذت را از چنگ‌مان درآورد. مصری‌ها همین کار را می‌کردند؛ در میانه‌ی ضیافت‌ها و شادی‌هایشان، جسدی مومیایی می‌آوردند تا هشداری به مهمانان باشد.» 📚 | جان دادن در راه ایده‌ها @apostrophe

فلانری اُکانر می‌گوید: «حقیقت، براساس میزانِ تحمل ما در برابر آن، تغییر نمی‌کند.» 📚 | بهتره با یکی حرف بزنی @Apostrophe

«رنج با عذاب کشیدن فرق داره. رنج رو مجبوری تحمل کنی. همه‌ی آدم‌ها بعضی وقت‌ها رنج می‌کشن، ولی مجبور نیستی عذاب بکشی. رنج کشیدن دست خودت نیست ولی عذاب کشیدن دست خودته.» 📚 | بهتره با یکی حرف بزنی @Apostrophe

«آن‌چه سبب می‌شود آدم احساس تنهایی بکند، بزدلی دیگران است.» 📚 | یادداشت‌ها @Apostrophe

کلر: تو همیشه صفحات معرفی کتاب رو می‌خونی، هیچ‌وقت هم کتابی نمی‌خری. کریس: دوست دارم میزان جهلم دستم باشه‌. 📚 | همه پسران من @Apostrophe

من به عنوان یک درمان‌گر، بدون استثناء در همه‌ی آدم‌ها یک خصلت دوست‌داشتنی پیدا کرده‌ام، از جمله مردی که مرتکب قتل شده بود. (جدای از خشمش، آدم دوست‌داشتنی بود.) 📚 | بهتره با یکی حرف بزنی @Apostrophe