❖ بزرگانی که منبررفتن را کسر شأن نمی‌دانستند حالا این را هم که منبر و شکل تبلیغی منبر از کِی بوده، بنده مجال نکردم [ببینم]؛ دلم میخواست اگر بتوانم مراجعه کنم، امّا مثلاً همین ملّاحسین کاشفی سبزواری در قرن نهم و دهم یا مثلاً واعظ قزوینی در قرن دهم ــ که شاعر بزرگی هم هست ــ در ذهن من [این‌جور] هست که اینها اهل منبر بودند و میرفتند صحبت میکردند و از آن وقتها این سنّتِ منبر وجود داشته. ملّا حسین کاشفی صاحب روضة‌ الشّهدا است، و ما که روضه‌خوانی میکنیم، در واقع گرفته‌شده‌ی از کتاب آن بزرگوار است. و همچنین بعداً علمای بزرگی مثل شیخ جعفر شوشتری [اهل منبر بودند]. شیخ جعفر شوشتری معروف به وعظ است؛ ملّا است، فقیه بزرگی است امّا خب اهل منبر بوده؛ که البتّه با شیخ جعفر کاشف‌الغطاء اشتباه نشود. یا مرحوم حاج آقا رضای همدانی واعظ، ملّای بزرگ ــ که باز با حاج آقا رضای همدانی صاحب مصباح الفقیه اشتباه نشود؛ او کس دیگری است ــ صاحب هدیّة ‌النّملة الی رئیس الملّة، واعظ بوده است. در زمان خود ما مرحوم آمیرزا ابوالحسن قزوینی فیلسوف، که امام در دوره‌ی جوانی‌اش پیش ایشان یک مقدار فلسفه خوانده بود، ملّای بزرگی بود. ایشان را خود من دیده بودم. در همین مسجد جامع تهران، در یک شبستانی نماز میخواند، منبر میرفت و مردم می‌نشستند منبر ایشان را گوش میکردند. قبل از ایشان، مرحوم شاه‌آبادی، استاد امام ــ که خب ما ایشان را درک نکردیم ــ در همین مسجد جامع منبر میرفتند. اینها کسر شأن نمیدانستند منبر رفتن را. در مشهد خود ما، مرحوم حاج میرزا حسین سبزواری، مرحوم حاج آقا حسن قمی منبر میرفتند. یعنی سنّت تبلیغ، حالا چه به شکل نگارش، چه به شکل منبر رفتن، چه به شکل شعر گفتن، در حوزه‌های علمیّه وجود داشته؛ این اهمّیّت این را نشان میدهد. بیانات رهبری در دیدار طلاب؛ ۱۴۰۲/۴/۲۱ @Arefane | عارفانه

یکی از نکاتی که لازم است به آن توجه شود این است که وقتی امام و رهبری و... توصیه به خواندن کتب شهید مطهری می‌کنند -ولو توصیه اکید-، این بدین معنا نیست که هیچ نقدی بر آثار شهید مطهری وارد نیست و ما باید چشم بسته همه را بپذیریم. مثلا شهید مطهری در کتاب حماسه حسینی، همین ملاحسین کاشفی و کتابش «روضة الشهدا» را با تندترین عبارات نقد کرده و حتی لقب «بوقلمون صفت» را به این بزرگوار داده! ولی در صحبتهای دیروز رهبری در جمع طلاب، رهبری به نوعی ملاحسین کاشفی و کتابش را مدح و تمجید می‌کنند و نگاه تندی که شهید مطهری دارد را رهبری ندارد. 🆔@bikarane11

❖ دستخط مبارک علامه طباطبایی خطاب به مرحوم آیت‌الله مصباح یزدی در زمینه تصحیح و چاپ تفسیر شریف المیزان: «جناب مستطاب عِمادُ الأعلام آقای شیخ محمدتقی مصباح دامت برکاته؛ جلد پنجم تفسیر را اگر چنانچه وسائل چاپ فراهم شد، مشغول تصحیح و غلط‌گیری بشوید. دیگر هیچگونه مراجعه به اینجانب لزوم نداشته و در تصحیح و اتّخاذ کمک و اجازه چاپ و غیره، کاملاً مختارید. والسلام علیکم محمدحسین طباطبائی» دستخط مذکور نشان‌گر جایگاه علمی آیت‌الله مصباح در نزد علامه طباطبایی است و بر اعتماد کامل علامه به ایشان و نیز مشارکت در تدوین و چاپ تفسیر شریف المیزان دلالت دارد که مسئله‌ای مهم در بازشناسی کارنامه علمی و جایگاه حوزوی آیت‌الله مصباح یزدی است. @Arefane | عارفانه

❖ ببینید| همخوانی زیبا در محبت دیرینه به امام حسین علیه‌السلام من بچه‌ی پایینِ این شهرم یک عُمر با عشق تو خو کردم از هر کسی هرجا دلم پُر بود برگشتم و پیشِ تو رو کردم این روزها حالَم بَده آقا حس میکنم سر تا به پا دَردم دارم غریبه میشوم با تو آقا یه کاری کُن که برگردم @Arefane | عارفانه

خسته از این روزهای تلخ و تکراری و پوچ؛ پیکرِ بی‌جانِ خود را تا محرّم می‌کِشیم... @Arefane | عارفانه

❖ مانند هر سال، خیلی از اتفاقات معنوی میفته، امثال من اصلاً باخبر نمیشن! چهله‌ی موسوی چند نفر اصلاً به گوششون خورده؟ هر سال اینقدر شب و روز مهم دارد که منِ گیج از آن رد میشم و اصلا نمیفهمم؛ امّا هنر امام حسین این است که... @Arefane | عارفانه

کم‌کم بساط نوکریَت پهن می‌شود... @Arefane | عارفانه

ارباب خوبم! شنیدم که کربلایی احمد تهرانی گفته بوده: تنها شمایید که جنس‌های بُنجُل و خراب را هم خریدارید... مگر همین محبت ناقصمان به تو، دستگیرمان شود... @Arefane | عارفانه

اصلاً حسین جنسِ غَمَش فرق می‌کند... (شب اول محرم امسال؛ کربلای معلی) @Arefane | عارفانه

❖ من درباره امام حسین، شایدی نیستم؛ من حتمنی‌ام... (بغض و اشک مهران غفوریان در ارادت به امام حسین علیه‌السلام) به قول یکی از دوستان: کاش این حتمیّت رو ما هم داشتیم... @Arefane | عارفانه

❖ با هر توسّلی به حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام، ذرّه‌ای از نگین وجودی انسان، طلایی می‌شود و ذرّه‌ای انسان به کمال می‌رسد. اگر انسان بتواند این ذرّه‌ی طلایی شده را با مراقبه نگه دارد، بعد از مدتی کلّ وجودش طلاییِ طلایی می‌شود و به کمال نهایی می‌رسد. (استاد شیخ جعفر ناصری) @Arefane | عارفانه