فرزند مرحوم ذوالمجد طباطبایی: آقای (آیت‌الله میرزا مهدی) قمشه‌ای آدم جالبی بود. بابا می‌گفت خانه ایشان در قیطریه بود. یک‌بار در حیاط رفتم دیدم شن ریخته‌اند. گفتم اجازه بدهید باغبان ما بیاید اینجا چمن‌کاری کند. گفته بود آقای ذوالمجد، من زیر نور ماه با این شن‌ها راز و نیاز می‌کنم! چرا این عشق را می‌خواهید از من بگیرید؟ مرد عارفی بود. دست‌نوشته‌ها، ص۳۹ @Arefane

از کرامات اعلی حضرت همایون :) دست‌نوشته‌ها، ص۴۴ @Arefane

ز مشرق تا به مغرب گر امام است امیرالمؤمنین حیدر تمام است

تو را گر تیرباران بر دوام است «علیٌّ حُبُّه جُنَّه» تمام است

علیٌّ حُبُّهُ جُنَّه: دوستی‌‏ علی، سپر و حِفاظ است.

حدس می‌زنید این ابیات از کدام شاعر باشه؟

رحمت بر پدرومادر کسی که از گوگل تقلب نکند😁

شعر آن است که خود ببوید که آن شعر را «عطار» گوید👌

امام رضوان‌الله‌علیه با همان بیان مختصر گفتند: «عالم، محضر خداست». مَحضَر یعنی محلّ حضور. همه‌ی این عالَمِ وجود، محلّ حضور خدای متعال است. (آیت‌الله خامنه‌ای، ۱۴۰۴/۳/۲۱)