صَلّی اللهُ علیک یا رحمة الله الواسعه یا اباعبدالله الحسین و علی الارواح التی حلّت بفنائک

چه بسیار صاحبدلانی مانند علامه حسن زاده در همین حرم رفت و آمدها داشتند و بهره‌های معنوی و روحانی می‌بردند؛ محجوبان و بیچارگانی چون بنده نیز می‌آییم و می‌رویم: صُمٌّ بُكمٌ عُميٌ فَهُم لا يَرجِعونَ...

‌ کتابهای نفیس و پرمحتوای حضرت علامه حسن زاده در این لیست جهت خرید موجود است.

چند سال پیش به کلاس آموزش نویسندگی می‌رفتم؛ نوشته زیر را به خاطر علاقه به حضرت علامه و به مناسبت ارتحال ایشان، در همان کلاس تمرین و آماده کردم. تقدیم نگاهتان⚘

❖ پس عزا بر خود کنید ای خفتگان 🌿 دلنوشته به مناسبت سالگرد ارتحال عارف کبیر حضرت علامه حسن زاده آملی قُدّسَ سِرّه او سال‌ها بود که به رحمت خدا پیوسته بود؛ سالهای سال است که دار فانی را وداع گفته بود. او از دنیا به آخرت کوچ نکرد؛ بلکه از دنیا و آخرت، به آغوش محبوب کوچ کرد. او ده ها سال قبل از وفاتش، غزل خداحافظی را سروده بود: مژده اى دل كه شب هجر به پايان آمد  پيك روح‌القدس از جانب جانان آمد تن خاكى به سوى خاك روان است ولى دل عرشى به سوى عرش خرامان آمد حمدُلله كه حسن تا ز نِداى خوش دوست  اِرجِعى را بشنيده‌ست غزل‌خوان آمد ‌ او فانی در خدا بود و غرق در محبوب. سالها قبل، گوشه ای از مشاهدات عرفانی‌اش را در یکی از نوشته‌هایش به قلم آورده بود تا خفتگانی چون ما را بیدار کند؛ هرچند مشاهدات و اسرار خاص خود را با خود به سرای دیگر منتقل کرد. آن هنگام که او در جنگل‌های شهر مادری، ذکر لا اله الا الله را قدم زنان بر زبان می‌آورد، در واقع تمام حیات و زیبایی‌های جنگل را جلوه‌ای از حیات و زیبایی خداوند می‌دید و با ذوق توحیدی زمزمه می‌کرد که: لا اله الا الله و لا حیات الا الله و لا جمال الا الله. او در کمالات به چنان پختگی رسیده بود که می‌گفت: "هرچه پخته تر شوی، از خامان نپخته تر شنوی". و در مقامات به چنان چشیدگی رسیده بود که خاموشی بر او غلبه داشت، و زمزمه می‌کرد: "الهی؛ چون است که چشیده ها خاموشند و نچشیده ها در خروش". اما گاه‌گاه که زبان به سخنوری یا قلم به کتابت جاری می‌کرد، جان‌های آماده‌‌ را به آتش عشق الهی گداخته می‌نمود. او سالها قبل، همچون موجی که مشتاق وصال دریاست، وفات خود را اینچنین زیبا تصویر کرده بود: "الهی، موج از دریا خیزد و با وی در آمیزد و در وی گریزد و از وی ناگزیر است، انا لله و انا الیه راجعون". اکنون که او به وصال محبوب و شادی بی‌انتها رسیده، به ما مصیبت زدگان طعنه می‌زند: چو به گورم بسپرديد نشينيد به سور نه كه در سوگ كسى باشد و نالان آمد  آری! اگر ناله ای هست، سزاست که بر خفتگی ما باشد، اگر عزایی هست، سزاست که بر خواب گران ما باشد، نه بر وصال عاشقی به معشوقش: پس عزا بر خود کنید ای خفتگان زان که بد مرگیست این خواب گران ✍ روح‌الله صادقی @Arefane

📹 این شوخی نیست؛ ما چند تا انسان بزرگ در دنیا در قد و قواره‌ی سید حسن نصرالله رضوان الله تعالی علیه، این شهید بزرگوار، مگر داریم؟ ۱۴۰۳/۱۱/۹ @Arefane

📹 حضرت علامه حسن زاده آملی، دستشان را گذاشتند روی قلب سید حسن نصرالله و فرمودند... ✓ روایت حجةالاسلام نوّاب از دیدار علامه حسن‌زاده با شهید سیدحسن نصرالله @Arefane

📹 کلیپ ویژه| دور من می‌چرخید... ✓ سخنان حضرت آیت‌الله جوادی آملی درباره حضور شهید سید حسن نصرالله در درس تفسیر ایشان و حکایت دیدار با ایشان در لبنان @Arefane

«مرگِ هر کس ای پسر هم‌رنگِ اوست» @Arefane

آنچه جناب مولوی در گفته های منثور و منظوم خویش گفته اند، بر مَشهَدِ «عرفان» مبتنی است که مرحله‌ی بَرینِ «تعقل دینی» است. @Arefane

📹 یک بخش مهمی از شعر آئینی ما می‌تواند متوجه مسائل عرفانی و معنوی بشود. و این هم یک دریای عظیمی است. شعر مولوی را شما ببینید. اگر فرض کنید کسی به دیوان شمس به خاطر زبان مخصوص و حالت مخصوصش دسترسی نداشته باشد که خیلی از ماها دسترسی نداریم و اگر آن را کسی یک قدری دوردست بداند، مثنوی، مثنوی؛ که خودش می‌گوید: «و هو اصول اصول اصول الدین». واقعاً اعتقاد من هم همین است. یک وقتی مرحوم آقای مطهری از من پرسیدند نظر شما راجع به مثنوی چیست، همین را گفتم. گفتم به نظر من مثنوی همین است که خودش گفته: و هو اصول...، ایشان گفت کاملاً درست است، من هم عقیده‌ام همین است. بیانات رهبری در دیدار با شعرا، ۸۷/۶/۲۵ @Arefane