باز این چه شورش است که در خلق عالم است

بعد از ۶۹ سال، با لب تشنه و تن صد چاک به زیارت جدّ شهیدت حسین علیه السلام رسیدی.

تو کیستى اى نور خدا؛ یا اباعبدالله؛ چه کرده‌ای در راه خدایت که پاداش آن خدایى شدنِ هر آن کسی است که به تو نسبت می‌رساند؟

دستخط عاشقانه رهبر شهید: این حسین کیست که عالم همه دیوانه‌ى اوست‌/ این چه شمعی است که جانها همه پروانه‌ى اوست‌ اى شعله‌ى فروزان، اى فروغ تابان، اى گرمابخش دلهاى خلایق! تو کیستى با این شکوه و جلال، با این شیرینى و دلنشینى، با این هیبت و اقتدار، با این‌همه لشکر دل‌به‌همراه، با غلغله‌ى فرشتگان که در کنار موکب تو با آدمیان رقابت میکنند؟ تو کیستى اى نور خدا، اى نداى حقیقت، اى فرقان، و اى سفینةالنجاة؟ چه کرده‌اى در راه خدایت که پاداش آن خدایى‌شدنِ هر آن چیزى است که به تو نسبت می‌رساند؟ بنفسى انت، بروحى انت، بِمُهجَةِ قلبى انت، و سلام الله علیکَ یومَ وُلِدتَ و یوم اُستُشهِدتَ مظلوماً و یوم تُبعَثُ فاخِراً و مَفخَراً. ۹۳/۲/۲۹

بر دوش، پیکرش به ادب می‌برند خلق؛ آن‌که سه روز، پیکرِ جدّش به خاک بود.. ‌

آقای ما را گلباران کردند؛ لا یَوم کیَومِک یا اباعبدالله...

دیری است زآشیانه جدا مانده‌ای «امین» غربت بس است؛ رو سوی آن کوی و بام کن...

ای خاک تیره! دلبر ما را عزیز دار این نور چشم ماست که در بر گرفته‌ای💔

«ای پدر شهید امّت، پوشیدن خلعت شهادت با بدنی که نشان‌ها از مادرتان زهرای اطهر و جدّتان اباعبدالله الحسین و اباالفضل العباس علیهم الصلاة و السّلام دارد، مبارکتان باشد.»