قلبم پرِ اکلیل و چشمام پرِ اشک شد. ممنونتم آیلای نازنینم(:

من هیچوقت نمی‌خواستم باهات وارد بحث بشم؛ من فقط می‌خواستم بهت بفهمونم که رفتارهات چجوری منو آزار می‌داد. اما هر بار مجبور به معذرت خواهی می‌شدم. چون ناراحتی تو، برای هر دوی ما مهم‌تر بود.

بعد مدتها بری هیئت مورد علاقه‌ت، تو راه این مداحی هم گوش بدی، شبِ تاسوعا هم باشه، دیگه چی بهتر از این نازنین؟