من از تموم چنلایی که دوسشون داشتم لف دادم تا به خودم یاد بدم هیچ ابدیتی وجود نداره؛
من تموم آهنگای موردعلاقهمو پاک کردم تا به خودم یاد بدم هیچ تعلق خاطری وجود نداره؛
من تموم عکس و فیلمایی که توی گالریم، قلبِ زیرش رو قرمز کرده بودم و تحت عنوان favorites نگهشون میداشتم رو ریختم دور تا به خودم یاد بدم هیچ موجودیتی موندگار نیست؛
بعدِ همهی اینا، حس کردم تکهای از وجودم برای همیشه گم شد، بعدِ اون روز دیگه ستارهها چشمک نزدن، باد دیگه دست نمیکشید لابهلای موهام، شعرا دیگه مثل قو روی دریاچه نمیرقصیدن؛
بعد، من همهچیز رو یاد گرفته بودم، فقط یه مشکلی وجود داشت، دیگه نمیتونستم گونههام رو هل بدم بالا و بخندم، دیگه نمیتونستم زنجیرارو رها کنم و دل ببندم، دیگه وقتی کسی بهم میگفت «دوستتدارم» نمیتونستم باورش کنم،
بهای گزافی بود که پرداختم نه؟
هدایت شده از Omlet
دینگ دینگ! املت بعد از سالها با تقدیمی اومده.
این پیام + اینیکی رو فوروارد کن توی چنلت و حتماً توی املت عضو باش، تا یک پوستر از سینماییِ «میان ستارهای» از من هدیه بگیری. 🌟
تگت رو هم بده به تارس برام بیاره. 🛰
فردایروزنبودنم.
لایهی 3d وقتی میبینه الکترون داره میره سمت 4s:
من وقتی به این موضوع پی میبرم که خونده و نخوندم برا نهایی فرق چندانی نداره:
من فردا دوباره امتحان دارم مهم ترین امتحان رشتم ویه استاد .... زیبا 😊و خوابم میاد ولی خوابم نمیبره😊 نازنین دادا تو امتحان نداری😊