پسر بودن...
پسر بودن شاید از همان جایی شروع میشود که دیگر برای زخمهایت اسم پیدا نمیکنی. یاد میگیری دردت را تا بزنی، بگذاری تهِ جیبت و با همان دست، دستِ کسی را بگیری که نمیدانی چقدر به تو احتیاج دارد. پسرها عجیباند؛ برای شکستنِ دلشان صدای زیادی ندارند. گاهی فقط کمحرفتر میشوند، کمی دیرتر جواب میدهند و یک شب بیدلیل پنجره را باز میکنند تا هوایی که هیچکس نمیداند چیست، وارد اتاق شود.
ما را از کودکی با کلمهی «مرد» بزرگ میکنند؛ انگار مرد بودن یعنی هیچوقت نلرزیدن. اما من فکر میکنم مرد بودن شاید همین باشد که با تمام لرزشهایت، باز هم آدم بمانی؛ نه قهرمان، نه سنگ، نه بینیاز. فقط یک آدم که گاهی دلش میخواهد کسی موهایش را بههم بریزد و آرام بگوید: «لازم نیست امشب هیچکس را نجات بدهی.»
- آرســـو
#دلنوشته
علیرضا آریانفرArianfar-Hichvaght Naboodi -musicdel.ir.mp3
زمان:
حجم:
7.6M
تو واسم فرق میکردی؛)))
#موزیک