توی شلوغترین روزهام هم حواسم هست . حواسم هست که دیگه پیامی ازت ندارم . حواسم هست که دیگه اولویتت برای تعریف کردن روزت نیستم . حواسم هست که برات کمرنگ و کمرنگتر میشم . عزیزِ من ، من دیگه حالِ دوییدن دنبال آدما رو ندارم ، میتونم یه گوشه بشینم و اشک بریزم ولی ته ذهنم با خودم بگم که میدونستم . چیزهای دو طرفه هیچوقت تا پای مرگ نمیرن . اشکالی نداره ، زندگی تغییر میکنه ، آدما تغییر میکنن ، رابطهها تموم میشن و بالاخره یک روزی چسب زخمش رو میکنم و میشه خاطره . نمیخواستم که بشی خاطره . نمیخوام . ولی خب این دست من نیست ...
#متن