وای بر ما که در این حادثه ها پیر شدیم آنقدر زجر کشیدیم ز جان سیر شدیم هرچه اندوه‌ و‌ غم و حسرت و افسوس رسید سهم ما بود و چنین با همه درگیر شدیم -آرین کشوری #شعر

راز معمای جاودانگی، نگفتن بود وفادارترین جمع ما از این میان ماه بود که دید و هیچ نگفت... -حسین پناهی #دلنوشته

هر زمان فالی گرفتم غم مخور آمد ولی این امیدِ واهیِ حافظ مرا دیوانه کرد... –محمد شیخی #شعر

ترسم این اُلفَت که دارد با گریبان دستِ من در قیامت نیز نگذارد که گیرم دامنی. -ابوالحسن فراهانی #شعر

نبینمت که غریبی بیا در آغوشم ... کدام خانه سزاوار توست جز وطنت؟ -فاطمه معصومی #شعر

من هرگز ضرورت اندوه را انکار نمی‌کنم؛ چرا که می‌دانم هیچ چیز مثل اندوه، روح را تصفیه نمی‌کند و الماس عاطفه را صیقل نمی‌دهد؛ اما میدان دادن به آن را نیز هرگز نمی‌پذیرم، چرا که غم، حریص است. -نادر ابراهیمی #دلنوشته

«کسانی هستند که از بیست‌سالگی شروع به جان کندن می‌کنند در صورتی که بسیاری از مردم فقط در هنگام مرگ‌شان خیلی آرام و آهسته مثل پیه‌سوزی که روغنش تمام بشود خاموش می‌شوند.» -بوف کور.صادق هدایت #متن

قلبم شکسته است اما کسی نیست او را درست کند ای کاش بود و او را درست میکرد #دلنوشته #ارسالی_مخاطب

به کجا برم شکایت به که گویم این حکایت که لبت حیات ما بود و نداشتی دوامی ... -حافظ #شعر

راه گم کردم، چه باشد گر به راه آری مرا؟ رحمتی بر من کنی وَندر پناه آری مرا؟  -اوحدی مراغه‌ای #شعر

عمر دوباره منه ... دوباره بوییدن تو 🫀 #عشق