در هیئت چه می گذرد

هی می گذره و من بیشتر در بهت و ناباوری به سر می برم کامنت های زیر یکی از این پست های چنل رو می خونم و با خودم فکر می کنم که آیا این ها انسان هستند؟ دم از آزادی و فلان می‌زنن و قلب یک آدم رو زنده زنده در میارن‌؟ کوروش بزرگ رو می پرستند و هی تکرار می کنن پندار‌ نیک، گفتار نیک، کردار نیک.. و آدم هارو به فحش می بندن، و به اربا‌ اربا شدن یک انسان می خندن و خوشحالی می کنند. قلبم از این همه وقاحت به آتش کشیده می‌شود. اعدام در ملا‌ عام برای این ها کم است، باید به سنگسار کشیده شوند‌.

«كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا.. رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنَا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ». ما به شما کافریم و میان ما و شما دشمنی و کینه همیشگی پدیدار شده است.. پروردگارا! بر تو توکّل کردیم، و به سوی تو بازگشتیم و بازگشت به سوی توست. - سوره‌ی‌ ممتحنه، آيه چهار.

:)

به دوستام گفته بودم یه کلمه خیلی رندوم بگین تا من بهش شخصیت بدم اولین کلمه بود الماس

حالا الماس:

یه نفر دیگه هم اوومدددد‌ بهههههههه خوش اومد