I α𝖽ᦅr𝗇 t𝗁ᧉ rᧉm𝗇α𝗇t𝗌 ᦅf t𝗁ᧉ 𝗌ilᧉ𝗇cᧉ𝖽 wit𝗁 α vᧉlvᧉt tᦅuc𝗁 𝖻uil𝖽i𝗇𝗀 α 𝗌𝗁ri𝗇ᧉ frᦅm t𝗁ᧉ frα𝗀ilᧉ piᧉcᧉ𝗌 t𝗁ᧉ𝗒 lᧉft 𝖻ᧉ𝗁i𝗇𝖽
اگر غم دین بود و اندوه پرستی وجود داشت من از بندگان شایسته ای بودم که جایش در وسط بهشتِ غم و اندوه بود و در کنار ستارگان غم زده و در زیر سایه درختی که پایین تر از آن رودخانه ای که از اشک فرشتگان محکوم به غم پر شده بود می نشستم.