اگه قدرت فوق طبیعی داشتم اولین کاری که میکردم این بود که کمال گراهارو تبدیل میکردم به کمال نگرا:/ یعنی چی که فکر میکنید باید بیست باشید ؟ از یک تا بیست، نوزده تا عدد دیگه ام هست یعنی اگه بیست نباشی یا یکی یا دو یا سه ... الا نوزده دقت کن تو داری تمام لحظات زندگیتو که ممکنه با کیفیت های متنوع بگذره قربانی یک لحظه عالی بودن میکنی در حالی که می‌تونی لذت ببری از کاری که انجام دادی از جسارتت از شجاعتت اما داری خودتو عذاب میدی و این بزرگ ترین جنایتیه که یک آدم در حق خودش میتونه بکنه !!!

تویه «راز »داری حالا یه روز خیلی رندوم تصمیم میگیری اونو با یکی در میون بزاری و بهش میگی قول میدی بین خودمون بمونه ؟ واین حماقت محضه چون تو حتی خودتم نتونستی رازدار خودت باشی و رازتو به یه نفر گفتی حالا توقع داری طرف مقابلت واقعا اونو به کسی نگه ؟:///

وقتی پیاماتونو سین نمیزنم نگید چرا شما نمیدونید ولی من میدونم تواون بازه زمانی ممکنه چقد بد جوابتونو بدم ..

😂وقتی شاعر یه تنه خود‌شو قهوه ای میکنه:

زندگی سگی و صبر عظیم شتری یک نفر آدمم و چند نفر غمگینم ..

-

گاهی خسته شدیم اما مقاوم تر ایستادیم غمگین شدیم اما ابرو کج نکردیم کنار پدرو مادر بالاو پایین زندگی را حفظ کردیم گام هایی فراترار حد و اندازه مان برداشتیم گاهی یک خانه را روی انگشت کوچک دست چپمان چرخاندیم . وقتی همه چیز نابسمان بود رفتیم سراغ دستور پخت یک غذای جدید تا شادی طعم آن را به تاروپود خانواده تزریق کنیم لباس های بابا را اتو کشیدیم و روانش را نیز ما مسعولیت پر کردن شیشه های خالی آب را به عهده گرفتیم تا مبادا کسی تشنه بماند و فرزند کوچک خانواده را همچون فرزند خویش پرورش دادیم بی آنکه کسی بفهمد صبحانه و نهار و شام و یک جارو کشیدن ساده و با یک دستمال نم دار غبار را از زندگی زدودن و شستن ظروف کثیف عقاید بی مصرف که از نیاکان ما به والدین دوست داشتنی مان رسیده بود وپوشاندن یک دست لباس روشنفکری عاقلانه تن خانواده و پنجاه نسل آینده و کتاب روی کتاب چیدن به جای پشت این و آن صحبت کردن و آدم های بی مصرف را ازهفتاد کیلو متری خانه دور کردن و کشیدن سیم‌ تلفن برای آنکه فقط هنگام شادی مان مارا می‌شناسد . و صبر صبر صبر و صبوری را از صفات بارز اهل خانه کردن ودر آخر توی مشت نگه داشتن یک خانواده با عقایدی درست با مهرورزی به اندازه و صبوری بی حد و مرز کار ما بود و ما هیچ وقت کم نیاوردیم چون ما فرزند ارشد خانواده بودیم ... در پناه حق ششم مهر ماه هزارو چهارصد و پنج - اراتمند شما : خانوم اسرین ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ