آدم‌ها فوق‌العاده‌ان چون حتی وقتی زمین‌خوردن، باز بلند می‌شن. با همه سختی‌ها لبخند می‌زنن، می‌جنگن، و رویا می‌سازن. قدرت واقعی تو قلب انسانه؛ و هیچ‌چیزی قوی‌تر از اراده‌ی یه آدم امیدوار نیست

گاهی وقت‌ها هم سکوت علامت رضایت، حرفی نداشتن، خجالتی و یا درونگرا بودن نیست. به دلیل نا‌امیدی از یافتن شنونده مشتاق و خوش‌فهمه.

آن سوی دلتنگی‌ها همیشه خدایی هست که داشتنش جبران همه‌ ی نداشتن‌هاست

مقصد نه دانشگاهه، نه ازدواج، نه ثروت، مقصد اون زمانیه که وقتی شصت سالت شد بگی دم خودم گرم، آرامش داشتم و از لحظه‌های زندگیم لذت بردم...

از سری نصیحتای مادرانه‌م: پاک کنید گذشته تون رو از هر چی به سرتون اومد …، هی مرور نکنید، هی خودآزاری نکنید عزیزانم! یک بار براش عزاداری کنید و تمام. اگر لایق بودن، جاشون تو گذشته تون نبود.

ریشه اگر ریشه‌ست، خاصیتش دیده نشدن است. ریشه‌ای که اصرار بر دیده شدن دارد، درختِ از بیخ کنده شده است.

بزرگ ترین نیرو برای رشد زمانی اتفاق میفته که میفهمی مطلقا هیچ آدمی برای موفقیت تو قدمی برنخواهد داشت و به کمکت نخواهد آمد!

پسر بودن آسون نیست … ازت نمی پرسن« خوبی؟خسته ای؟» چون باید همیشه خوب باشی! از ۱۸ سالگی به بعد به جای رویا ساختن ،باید دغدغه ی سربازی،درامد و آینده داشته باشی! بالشت زیر سرت، استرس آیندست ولی همیشه لبخند میزنی روز جهانی پسر مبارک همه ی اوناییکه مرد شدن ولی هیچکس پشتشون نبود!

من خیلی معمولیم؛ من بیزنس خودمو ندارم؛ سر کلاسای دانشگاه حرف نمیزنم، اصلا خوب حرف نمیزنم؛ معمولا آدم تاثیرگذاری نیستم؛ و سوالم اینه ک واقعا همه‌ی آدما باید خارق‌العاده باشن؟!

‏دوستان واقعا قدرت خوش بو بودن و عطر مخصوص داشتن توی اوایل آشنایی رو اصلا دست کم نگیرید!