از‌ همین رو‌ میاد یه شعری در مدح‌ حضرت مینویسه‌ .

هیچکس‌ از این شعر شهریار خبر نداشته‌ و برای کسی هم نگفته بوده‌ .

آیت‌الله‌ نجفی یه شب خواب میبینه

خواب میبینه توی محفلی نشسته که حضرت علی‌(ع) حضور داره :)))

حضرت میگن که شاعرای‌ اهل بیت رو بیارن اونجا .

وقتی‌ شاعران‌ عرب‌زبان‌ رو به حضور‌ مبارک امام علی میارن .

حضرت میگن که شاعران‌ فارسی زبان رو هم بیارن .

وقتی هم که شاعران‌ وارد میشن سراغ شهریار رو میگیرن .

شهریار هم وارد میشه و در حضور امام شروع میکنه به گفتن‌ شعر *علی‌ای‌همای‌رحمت*.

آیت‌الله‌ نجفی‌ میگه تا اونروز‌ نمیدونسته‌ شهریار کیه وقتی از خواب بیدار میشه از بقیه پرس و جو میکنه‌ و وقتی میفهمه شهریار واقعا وجود خارجی داره میگه برن و بدون حرفی بیارنش‌ قم پیش آیت‌الله‌نجفی😂

آیت‌الله‌ وقتی شهریارو میارن پیشش بهش میگه که شعری به اسم علی‌ای‌ همای‌رحمت داره و همونجا شهریار خودش میمونه و به قول امروزیا‌ برگاش‌ میریزه‌ .