خسرو میبینه‌ فرهاد اصلا کم نمیاره و هر چی میگه یه جوابی‌ برای دادن داره .

خسرو یه فکر کثیفی به سرش میزنه که بتونه با اون فرهاد‌رو از شیرین دور کنه .

برمیگرده به فرهاد میگه اگه میخوای من از شیرین دست بکشم‌ و فراموشش‌ کنم یه راهی وجود داره اونم اینه‌ که‌ یه مسیری از وسط کوه بیستون درست کن که من بتونم راحت رفت و آمد کنم ..

فرهاد خیلی خوشحال میشه و از خسرو قول میگیره تا بعد از اینکه یه راهی از کوه بیستون درست کرد برای همیشه از شیرین دست بکشه .

وسایلشرو جمع میکنه و میره بالای کوه بیستون اول یه گوشه‌ی کوه نقش ِ شیرین رو میتراشه‌ تا هی بهش نگاه کنه‌ و انگیزه بگیره ‌

بعد هم شروع میکنه و مثل میگ میگ از یه طرف کوه رو میتراشه .

اون وسط هم هی به این فکر میکنه که قراره بعد از تکمیل این راه ، خسرو از شیرین دست بکشه و بعد هم که این دست بزاره تو دست ِشیرین و این حرفا .

ای فرهاد خوش خیال ..

خبر میرسه به گوش شیرین که تو چقدر خوشبختی‌ فرهاد به عشق تو داره کوه میکَنه و سخت مشغول کار کردن شده .

شیرین هم خیلی دلش میخواست که از نزدیک ببینه فرهاد واقعا داره چیکار میکنه و حالش چطوره .

یه بخش از منظره خسرو و فرهاد که عاشقشممم بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک بگفت آنکه که باشم خفته در خاک _ منم همینطور عطر یاسم منم همینطور=)

پس چند نفر از اون دخترایی که کنارش بودن رو برمیداره و میره به سمت کوه بیستون .