نظامی میگه فرهاد که شیرین رو میبینه‌ شروع میکنه با دست به کندن کوه طوری که انگار اصلا کوه از سنگ نبود بلکه‌ از گل بود و طوری نرم بود که فرهاد اون رو با دست خالی میکَند .

حلالم کن _ وا چرا دختر

شیرین شروع میکنه فرهاد رو دلداری میده میگه که گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی. نگران نباش چون بعد از هر سختی‌ قطعا حال خوش و اتفاقای‌ خوب هست‌ .

بعد هم خداحافظی میکنه و سوار اسب میشه تا بره .

اما ..

پای اسب از لبه‌ی کوه لیز میخوره و یذره مونده بود که شیرین بیوفته از بالای کوه و ..

اما فرهاد سریع با آخرین سرعت میدوعه و نجاتشون‌ میده .

سُم اسب زخم شده بود و نمیتونست‌ راه بره برای همین فرهاد ، شیرین و اسبش رو با هم میزاره رو شونه‌ش و میبره به قصر شیرین و اونجا پیاده‌ میکنه .

نگاره‌‌ای از داستان خسرو و شیرین . فرهاد داره اسب و شیرین رو روی‌ دوشش حمل میکنه*

چند نفری که خبر دار میشن میرن و میرسونن‌ به گوش خسرو که بیا و ببین چیشده . شیرین رفته دیدن فرهاد و موقع برگشتن‌ فرهاد اون روی دوشش شیرین رو آورده .

خسرو خیلی عصبی میشه چون بهش گفته بودن کندن کوه بیستون غیر ممکنه و فرهاد نمیتونه انجامش‌ بده . ولی فرهاد نصف مسیر رو تراشیده بود که هیچ شیرین رو هم دیده بود .

خسرو میبینه اگه همینطوری پیش بره فرهاد اون راه رو از وسط بیستون کامل میکنه و این مجبور میشه طبق قولی که به فرهاد داده بود از شیرین دست بکشه .