خبر میارن واسه خسرو که فرهاد خودش‌رو از بالای کوه پرت کرد پایین و مرد .

خسرو یه ترس عجیبی میوفته تو جونش‌ از یه طرف میترسید خبر به گوش شیرین برسه و ازش ناراحت بشه . از طرفی هم ترسش از این بود که بالاخره این کاری کرده قراره یه کارمایی داشته باشه(گول‌ سیز‌ ابلفضل‌ بزنه کمرش) .

خبر به گوش شیرین میرسه که فرهاد بخاطر تو از جان خودش گذشت .

شیرین خیلی ناراحت‌ میشه همش بی‌قراری میکنه و خودش رو مسبب این اتفاق‌ میدونه .

خسرو هم که میدونست‌ شیرین‌ خیلی ناراحت و گوشه‌گیر شده به نوچه‌هاش میگه کاغذ و مرکب‌ بیارید تا برای شیرین نامه بنویسم .

شروع میکنه به نوشتن‌ نامه و توی نامه سعی میکنه که این اتفاق رو عادی جلوه بده .

بهش میگه که ببین اینکه برای دختر خوشگلی مثل تو یه نفر جانش‌ رو بده خیلی چیز عادی و کم‌ و کوچیکیه‌ نیاز نیست تو راجبش ناراحت باشی .

نامه‌ میرسه به دست شیرین و شروع میکنه‌ به خوندن نامه .

با هر خطِ نامه‌ شیرین ناراحت و ناراحت‌تر‌ میشه که خسرو جون یه آدم رو به شوخی گرفته‌ .

پیچان ...میخوامش ... _ جانِ پیچان خانومی‌ . کیو؟

انقدر ناراحت میشه که تصمیم‌ میگیره‌ نامه‌ خسرو رو بی جواب بزاره .