اینا نسترنن‌ که ما خشک میکنیم بعد باهاش یا دمنوش‌ درست میکنن یا آش بعضیا هم میزارن یکم میمونه نرم میشه بعد میخورن مزه‌ی ترشی داره

بوش تا اینجا اومد:)))

پر از تیغ و دونه‌ست داخلش .

گاها از سیاهیِ دل آدم‌ها متعجب میشم‌ چطور ممکنه آخه؟ چطور میتونی به یه آدم مظلوم توهین کنی ؟ چطور میتونی به این راحتی‌ دلِ آدم‌هارو بشکنی؟ یعنی جدی قبل خواب عذاب وجدان نمیگیری؟ یعنی با خودت فکر نمی‌کنی‌ که ممکنه‌ خدا ازت بدش بیاد؟

تمام زورم‌ رو میزنم که مثل آدم‌های اطرافم نباشم .

_