فریاد مرا گرچه سرانجام شنیدی ای دوست به داد دل من دیر رسیدی از یاد ببر قصه ما را هم از امروز درباره ما هر چه شنیدی نشنیدی آرام بگیرای دل و کم گریه کن ای چشم انگار نفهمیدی و انگار ندیدی ای نی چه کشیدی مگر از خلق که هر دم ما آه کشیدیم، تو فریاد کشیدی گیرم که به دریا نرسیدی چه غم ای رود! خوش باش که یک چند در این راه دویدی -فاضل نظری

_

اومده‌ کنار گلام‌ واستاده و میگه زهرا این گلا همه‌ خشک شده بودن تو‌‌رو دیدن دوباره زنده شدن=))))))))