کارآمدی رهبری دینی در ۲ جنگ نظامی و روانی پرویز امینی: حضور رهبر انقلاب اسلامی در جمع عزاداران حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در حسینیه امام خمینی(ره) در شب عاشورا امواج بزرگی از شور و شعف در میان ایرانیان و حتی فراتر از ایرانیان در بین دوستداران ایران و اسلام و انقلاب اسلامی در خارج از مرز‌ها ایجاد کرد و ماشین جنگ روانی دشمن را که برای جبران ناکامی در جنگ نظامی با شدت و گستردگی عمل می‌کرد به گل نشاند. این شور و شعف اجتماعی بازتاب نوع نگاه اجتماعی به رهبری دینی است که در جنگ ۱۲ روزه و جنگ روانی پساجنگ به‌عنوان یک واقعیت از آن رونمایی شد و در یک کلمه به نام «تکیه‌گاه» و «گرانی‌گاه» جامعه قابل جمع‌بندی است. تکیه‌گاه به معنایی که روز خطر میدان‌دار و مقتدر است و به همین جهت قابل تکیه است و گرانی‌گاه به این معنا که همه بخش‌های مختلف اجتماعی و نظامی و سیاسی یک جامعه را در پیوند یکدیگر هم‌افزا و قابل کاربست مؤثر می‌کند، آنچنان که در این جنگ ۱۲ روزه دیده شد. در جنگ ۱۲ روزه خصوصاً ۲۴ ساعت اول، رهبری دینی در دل یکی از پیچیده‌ترین و در عین حال سهمگین‌ترین بحران‌ها به آزمون گذاشته شد. نیرومندترین قدرت‌های مادی که بشر تا به امروز به خود دیده است با یک تهاجم غافلگیرکننده نظامی، شوکی به جامعه و سیستم سیاسی وارد کرد و انتظار داشت با از کار انداختن بنیاد نظامی و در پی آن ناتوانی سیستم سیاسی در بازیابی خود و در امتداد آن انفعال اجتماعی، تسلیم جمهوری اسلامی را جشن بگیرد اما پایان‌بندی این بحران‌افکنی و تهدیدسازی به کلی تغییر کرد و بر خلاف انتظار آن‌ها در کمتر از ۲۴ ساعت به این تهدید پاسخ مؤثر و تهاجمی داده شد. رهبری دینی محور این موازنه‌سازی و تهدیدزدایی از موجودیت ایران است. سئوال این است که رهبری دینی واجد چه خصلتی است که آن را با دیگر مقامات عالی رتبه یا فرماندهان کل قوا در جهان متفاوت می‌کند؟ این تفاوت به شکل خلاصه و به عبارت کوتاه این است که رهبری دینی برای تصمیم و برای اقدام و برای مواجهه با مسائل خصوصاً در شرایط بحران، تنها متکی به امکانات و ابزار‌های مادی نیست که وقتی در شرایط تهدید مثل جنگ ۱۲ روزه اخیر، دچار ضعف یا استفاده‌ناپذیری شد یا در جنگ روانی پرحجم، از هم بپاشد و احساس بی‌قدرتی و ناتوانی کند. رهبری دینی پیش و بیش از ابزار‌های مادی، متکی به یک قدرت ایمانی و باطنی و درونی است که ریشه در عمیق‌ترین لایه‌های شخصیت و فکر انسان یعنی جهان‌نگری‌اش دارد که شهید ابراهیم عقیل از فرماندهان حزب‌الله از آن به عنوان «توحید عملی» نام می‌برد. این قدرت درونی و ایمانی به خودساختگی و خوداتکایی صاحبانش منجر می‌شود و یک اقتدار درونی توأم با اعتماد به نفس و طمأنینه ایجاد می‌کند که در شرایط ضعف امکانات یا نابرابری مادی، از اقتدار تهی نمی‌شود و حتی بالاتر، می‌تواند این اقتدار را به صحنه اجتماعی و ساختار سیاسی و نظامی مثل این جنگ ۱۲ روزه پمپاژ کند و سرنوشت این تهدید پیچیده را تغییر دهد. تجربه میرزای شیرازی در موفقیت جنبش تحریم تنباکو به‌رغم فقدان ابزار‌های مادی متعارف، تجربه امام خمینی(ره) در ساقط کردن پهلوی و تأسیس و تثبیت جمهوری اسلامی بدون امکانات مادی و تجربه سیدحسن نصرالله از تبدیل کردن یک گروه کوچک به یک جریان مؤثر شیعی در لبنان و یک محور قدرت در جریان مقاومت ضداسرائیلی و تجربه مرجعیت شیعه در عراق یعنی آیت‌الله سیستانی در غلبه بر داعش و حفظ یکپارچگی عراق، برخی دیگر از شواهد کارآمدی و توانایی این قدرت درونی و ایمانی در رهبری دینی است که مزیت ایران در این وضعیت نابرابر قدرت مادی، در برابر دشمنانش است. تجربه جمهوری اسلامی در دوره امام و رهبر انقلاب نشان می‌دهد این قدرت درونی خود را بی‌نیاز از قدرت مادی نمی‌داند، بلکه خود پایه‌گذار قدرت مادی و ابزاری و توسعه اقتدار مادی مانند قدرت موشکی نیز است که در همین جنگ تغییر‌دهنده موازنه نظامی شد. اما این مهم است که خود را محدود به آن نمی‌کند. #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan

📸 اولین نماز جمعه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در اولین جمعه ماه مرداد ۱۳۵۸ با حضور اقشار مختلف مردم و به امامت آیت‌الله «سیدمحمود طالقانی» در زمین چمن دانشگاه تهران برگزار شد. پیشنهاد برگزاری نماز جمعه از سوی آیت‌الله طالقانی مطرح و با موافقت امام خمینی(ره) عملی شد. #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan

محمدجواد آذری‌جهرمی: ‏با احتمال بسیار بالا، با تعاریف موسع و مبسوط و جزاهای نامتناسب در لایحه‌ی ارسالی دولت به مجلس برای اظهارنظر خلاف واقع در فضای مجازی؛ آزادی بیان نقض خواهد شد. این وعده رئیس‌جمهور با مردم نبود! #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan

کنایه علی قلهکی به لایحه دولت برای مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع در فضای مجازی #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan

عبدالله گنجی: ‏اقدامات تروریستی کور در غرب و شرق کشور بخشی از پیوست اجتماعی جنگ صهیونیست‌ها -آمریکاست که با تاخیر تشدید شد. ‏ترور مردم از جمله یک مادر و فرزندش در زاهدان چه دستاوردی دارد؟ ‏تنها دستاورد این اقدامات، اینجا ناامنی برای حضور نیروهای تخصصی بخش‌های مختلف برای توسعه استان است. حس تبعیض در آنجا ریشه در ناامنی دارد. این در حالی است که تروریسم انگیزه خود را مبارزه با تبعیض می‌داند. یعنی سرنا را از سر گشاد می‌نوازند. انتخاب مسولین عالی محلی از بومیان نیز تاثیری بر روند ترور نداشت. گویی نسخه، ابلاغی است و ریشه محلی ندارد. #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan

میلاد عرفان‌پور: شعر تازه‌ای برای پرچم‌دار بزرگ ایران و اسلام، رهبر عزیزتر از جانم که خوش‌ ندارد از او بگوییم اما امروز مکلفیم به گفتن از او، اگرچه سخت دشوار است: خوش نداری ولی چه باید کرد باید این عشق را ترانه کنم دل خود را - اگرچه ناقابل - نذر این شعر عاشقانه کنم شعر در وصف تو کم آورده‌ست بی‌ثمر در خیال می‌پیچم عددی نیستم مقابل تو که همان هیچ و کمتر از هیچم ماجرای تو چون غزل، جاری‌ست بر لب هر نسیمِ خوش‌نفسی ای دماوند ما که این‌همه سال زخم‌های تو را ندیده کسی سر به زانوی تو گذاشت وطن ای تو همراه شادی و غم ما رنگِ یکرنگی تو را دارد سبز و سرخ و سپید پرچم ما از رفیقان و همقطارانت یکی از دیگری شهیدترند شک ندارم به پیشگاه حسین دوستان تو روسپیدترند از علمدار کربلا گفتی زخم خوردی، زمین نیفتادی با اشارات دست مجروحت قبله و قله را نشان دادی راه‌گم‌کردگان این وادی با نگاه تو چون زهیر شدند عاشقان تو هر کجا رفتند عاقبت، عاقبت‌بخیر شدند هیچ اسطوره‌‌ای چنان‌که تویی نیست پیروز در هزار نبرد جوهر شاهنامه تا گرم است از تو باید نوشت، ایران‌مرد! در کلام تو حجتی‌‌ست بلیغ که جهان را گواه خواهد شد تا که ایمان تو جلودار است هرچه بن‌بست، راه خواهد شد خوب دل برده‌ای ز دشمن و دوست چون تو دلبر ندیده‌ایم هنوز ای به قربان تو که از چشمت مردمی‌تر ندیده‌ایم هنوز اشک‌هایت چکیده‌ای از عشق خنده‌هایت تبسم صبح‌اند جان ما را دوباره روشن کن کلماتت ترنم صبح‌اند اجتهاد تو در مسیر جهاد بین عشاق تو زبانزد شد در تمام مراجع تقلید روح خلاق تو زبانزد شد نه چنان زاهدان دخمه‌نشین نه چنان بی‌نمازدرویشان جمع عرفان و زهد و فلسفه‌ای ضرب در عشق و حکمت و ایمان ناگهان‌ها هنوز بسیارند ولی آرامشت الی‌‌الابد است از مِه‌آلود روزگار چه باک؟ که نگاه تو راه را بلد است بارها پیک وصل را دیدی عاشقانه سراغت آمد و رفت از «شهادت» بگو که باری هم بوسه بر دست راستت زد و رفت می‌روی گرم و خیل مدعیان همه درمانده‌اند نیمه‌ی راه گرچه هشتاد و چندساله‌ شدی از جوانان، جوان‌تری ای ماه به نگاهی گرفته دنیا را لشکر سبز مهربانی تو تا قیامت شهید خواهد داد نفس صاحب‌الزمانی تو من و مدح تو ای رها از خویش! تو و رنجیدن و برآشفتن خوش نداری، ولی چقدر خوش است از تو ای نازنین سخن گفتن #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan

🎥 سعید زیباکلام با انتشار این فیلم در صفحه شخصی خود نوشت: تمدن غرب کماکان می‌تازد. سلامه وادی، شش ماهه، از سوء تغذیه و کمبود ویتامین در جریان نسل‌کشی فلسطینیان کشته شد. بدن کوچک و نحیف او دیگر تاب گرسنگی نداشت. این نوزاد دختر قبل از آنکه بتواند حتی یک کلام به زبان آورد از این دنیای ما پر کشید. برای تمدنی بناشده بر قدرت و ثروت، ما غربیان با فلسطینیان چه‌ها که نکرده‌ایم، و چه خون‌هایی که نریخته‌ایم. یعنی می‌شود این خونریزی‌ها و توحش‌ها و ظلم‌ها بی‌هیچ حساب و کتابی بگذرد، انگار نه انگار؟ #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan

الاغ نمی‌پرد یونجه، موز نمی‌دهد! محمد ایمانی در رابطه با تعامل با اروپا نوشت: آبکش، ظرف آب کشیدن از چاه نیست. توقع پریدن از الاغ، منطقی نیست (ولو اینکه بعضی به شوخی گفته‌اند "الاغ است دیگر، یک وقت دیدی پرواز کرد"!). از گاو نر نمی‌شود انتظار داشت شیر بدهد. اگر کسی یونجه کاشت، موز برداشت نمی‌کند. سعدی دقیق و درست سروده: "ابر اگر آب زندگی بارد - هرگز از شاخ بید بر‌ نخوری/ با فرومایه روزگار مبر - که از نیِ بوریا، شکر نخوری"؛ و "عاقبت گرگ‌زاده گرگ شود - گرچه با آدمی بزرگ شود". به تعبیر حافظ: "مَن جَرَّبَ المُجَرَّب حَلَّت بِهِ النَدامَه". با تکرار تجربیات نادرست، نمی‌توان به نتایج درست رسید. این، حکایت تعامل با اروپاست. زمانی القا می‌شد اروپا تحریم‌ها را بر می‌دارد و شریک تجاری بزرگ ایران می‌شود. آقای روحانی ادعا کرده بود رئیس‌جمهور وقت فرانسه (اولاند) دغدغه اشغال جوانان ایرانی را دارد! حالا تعامل با اروپا به اینجا رسیده که کاری بکنند افتضاح جنازه برجام، بیش از آنچه هست، بالا نزند و قاتل برجام، مکانیسم ماشه جاسازی شده در همین توافقِ پایمال‌شده و از اعتبار افتاده را به اجرا نگذارد! تیم روحانی و ظریف، در چه حالِ از خود بیخودی بودند که طرف غربی توانست به جای یک کلاه، چندین کلاه بر سرشان بگذارد؟ روحانی در کتاب «امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای» نوشته بود: «سال ۸۳ گفتم که مابین دوچرخه و پیکان مخیر بودیم. دوچرخه غیرمتعهدها، و پیکان، همان انگلیس و فرانسه و آلمان بودند. بنز هم، (آمریکا) بود، ولی ما اجازه نداشتیم از آن استفاده کنیم. پس، ناچار شدیم پیکان را انتخاب کنیم. در این حالت، دیگر نباید توقع بنز از ما داشته باشید، البته اروپایی‌ها از این مصاحبه کمی ‌مکدر شده بودند». روحانی همچنین مرداد ۸۴، در نامه‌ای به البرادعی (دبیرکل وقت آژانس) درباره عهدشکنی اروپا نوشت: «متأسفانه، ایران بارها اقدامات اعتمادساز را افزایش داد و در عوض، با قول‌‌های انجام‌نشده و درخواست‌‌های بیشتر روبه‌رو شد.، نمی‌خواهند در برابر حق غیرقابل انکار ایران تسلیم شوند». او یک ماه قبل از انتخابات ۹۲ گفته بود «اروپایی‌ها آقااجازه هستند و آمریکا کدخداست؛ بستن با کدخدا راحت‌تر است». آقای ظریف در جواب دکتر فواد ایزدی که می‌گفت ترامپ گفته از برجام خارج می‌شود، می‌گفت: آمریکا نمی‌تواند! و در جواب جلیلی که هشدار می‌داد تحریم‌ها لغو نمی‌شود، می‌گفت: لغو می‌شود. روحانی و ظریف تهدید کردند که اگر آمریکا از برجام خارج شود و تعهدات خود را متوقف کند، ایران هم از برجام خارج می‌شود. اما روحانی پس از خروج آمریکا، مدعی شد: شرّ یک مزاحم کم شد. ما در برجام می‌مانیم و اروپا چند هفته مهلت دارد به تعهدات خود عمل کند. این وقت‌کشی، به مدت دو سال و نُه ماه ادامه یافت و اروپا حتی به وعده‌های به‌مراتب پایین‌تر از تعهدات برجامی (بسته‌های پر از خالی SPV و INSTEX ) هم عمل نکرد! روحانی و ظریف می‌گفتند اروپا را در برجام نگاه داشتیم و میان آن‌ها و آمریکا شکاف انداختیم. اما سه دولت اروپایی عیناً از آمریکا تبعیت کردند و رسماً علیه ایران در آژانس قطعنامه دادند. ظریف، تا سال‌ها وجود کلمه "تعلیق" به‌جای "لغو تحریم‌ها" را انکار می‌کرد؛ اما بعدها - که کار از کار گذشت - چیزهایی یادش آمد. بعداً هم گردن فرانچسکو نامی انداخت که حتی فامیلی‌اش را به یاد نمی‌آورد! اروپا پس از کلاهبرداری در توافق سعدآباد و پاریس و بروکسل (اوایل دهه هشتاد)، در برجام هم کلاهبرداری و عهدشکنی کرد. کار به جایی رسید که ظریف، دوم بهمن ۹۷ با انتقاد از خیانت‌های دنباله‌دار اروپا تصریح کرد: "اروپا شرافت خود را در برجام فروخت". او با هفت سال تاخیر، اخیراً گفت: "اشتباه می‌کردیم که از اروپا توقع داشتيم اینستکس راه بیندازد". بعد از این همه تجربه عبرت‌آموز، حالا چه انتظاری از اروپا می‌توان داشت؟ بپرد؟! شیر بدهد؟! یا موز به‌عمل آورد؟! به قول قدیمی‌ها، چند من تنباکو دود شده و هوا رفته و ساعت‌ها ماجرا تعریف شده، طرف تازه می‌پرسه که لیلی، مرد بود یا زن؟! #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan