۹ کشور دیگر در فهرست حملات اسرائیل فرهیختگان نوشت: رژیم صهیونیستی پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، به ۸ کشور و منطقه در غرب آسیا و شمال آفریقا حمله کرده است. این حملات تنها به محور مقاومت محدود نشده و متحدان آمریکا را نیز دربرمی‌گیرد. صهیونیست‌ها طی هفته گذشته دو کشور به لیست قبلی افزودند و با حمله به تونس و قطر، دامنه تجاوزات خود را به خلیج‌فارس و شمال آفریقا در مدیترانه مرکزی گسترش دادند. علاوه بر غزه و کرانه باختری در فلسطین، لبنان، سوریه، عراق، یمن، ایران، تونس و قطر که تاکنون هدف قرار گرفته‌اند، مناطقی شامل لیبی، الجزایر، نیجر، سودان، سومالی، عربستان سعودی، کویت، عمان و قبرس شمالی در صف حملات احتمالی هستند. #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل Eitaa.com/AzIranBekhan

اینکه گذشت... اما امان از مظلومیت جمهوری اسلامی این ماجرا هم تمام می‌شود و ته‌مانده‌اش هم جمع خواهد شد و غبارش می‌خوابد؛ اما مظلومیت جمهوری اسلامی می‌ماند. و چه بسا این تصاویر هم فراموش می‌شود: تصویر جوانکی که در حال پرتاب نارنجک به سمت پلیس است؛ نارنجک در دست خودش منفجر می‌شود و همان پلیسی که هدف حمله بوده، اولین کسی است که به دادش می‌رسد. علی دایی در یک فقره که تازه افشا شده، ۱۵ میلیارد تومان رانت خرید عینک از پتروشیمی می‌گیرد، سال‌ها با انواع تسهیلات و مجوزها کار می‌کند، بعد از «خاصه‌تراشی جمهوری اسلامی» می‌گوید و طلبکار هم می‌شود. شریفی‌زارچی درخواستش را محرمانه به نام آیت‌الله خامنه‌ای ثبت می‌کند، امتیازش را می‌گیرد، بعد علنی می‌نویسد «رهبر من نیست». بازاری بی‌نوا می‌خواهد از گرانی و فشار معیشت اعتراض کند؛ هنوز دهانش را باز نکرده، یکی کنار گوشش می‌ایستد و شعار «نه غزه، نه لبنان» می‌دهد تا اعتراضش مصادره شود. می‌خواهد دکانش را باز کند و کاسبی کند، با قمه تهدیدش می‌کنند. جوان بسیجی در جنگ دوازده‌روزه، صبح تا شب ایست بازرسی می‌دهد تا خانه‌های خالی مردم غارت نشود؛ امروز همان جوان زیر دست‌وپای اوباش ایلام کتک می‌خورد. همایون شجریان، از بالا تا پایین نظام، احترام می‌بیند، مجوز می‌گیرد، کنسرت برگزار می‌کند، پول به جیب می‌زند؛ بعد می‌رود و می‌گوید «در اعتراض به کشتار مردم کنسرت را لغو می‌کنم». هر کس بخواهد در فضای مجازی از جمهوری اسلامی دفاع کند، با یک سازوکار نانوشته روبه‌رو می‌شود؛ اینستاگرام محدودش می‌کند، دسترسی‌اش را می‌بندد، دیده‌شدنش را کم می‌کند و هم‌زمان ترول‌ها می‌ریزند سرش؛ فحش، حمله، تهدید، ریپورت، فشار روانی. پلیس بی‌نوا وسط خیابان جمهوری، مقابل چشم مردم، در محاصره اوباش کتک می‌خورد؛ فحش می‌شنود، ناسزا می‌شنود، زمین می‌خورد، دوره‌اش می‌کنند. اما صبوری می‌کند و همه از او انتظار دارند در هر شرایطی خون بدهد، مجروح شود، حتی کشته شود؛ اما از سلاحش استفاده نکند. آن رسانه‌ای که در جنگ دوازده‌روزه عضو ثابت اتاق جنگ صهیونیست ها بوده است، حالا ژست دلسوزی برای ملت ایران می‌گیرد. آن‌که با تحریم اجازه نمی‌دهد نفت ایران فروخته شود، آن‌که راه بازگشت ارز را می‌بندد، آن‌که با فشار سیاسی و دستکاری روانی بازار قیمت دلار را بالا می‌برد، حالا دم از حمایت از معترضین می‌زند و نام مردم را خرج خود می‌کند. خانمی چادری، نخبه و استاد دانشگاه، تنها میان جماعت اوباش می‌ایستد و در دفاع از انقلاب شعار می‌دهد؛ نه سلاحی دارد، نه حفاظی، نه پشتوانه‌ای. در همان لحظه، عده‌ای که مدعی «زن، زندگی، آزادی» هستند، با مشت و لگد به او حمله می‌کنند، هتک حرمتش می‌کنند. پیرمرد کف سبزه میدان؛ همان که سال‌ها پیشرو در دفاع از این خاک و مردم بوده است فریاد می‌زند حیا کنید و بازار را ترک کنید و چند لحظه بعد تصویر زمین‌ زدن پیرمرد وسط بازار مخابره می‌شود. و حالا آن مردک پست؛ آن‌که اجدادش خاک ایران را فروختند، آن‌که به اعتراف خودشان دختران این سرزمین را پیشکش پادشاهان عرب می‌کردند، آن‌که سال‌هاست با پول دزدی از ملت ایران فرار کرده و در ناز و نعمت خوش‌گذرانی می‌کند، امروز شده منجی ایران و مدعی بازگشت! و جهاد تبیین سطحش آن‌قدر نازل شده که باید بگوید این همان ملعون است. باور نکنید. جمهوری اسلامی همان اندازه که مقتدر است، بلکه عمیق‌تر و بیشتر مظلوم است و مظلوم./ محسن مهدیان #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan

یک ارزن شعور استاد دانشگاه صنعتی شریف بودن، مانع از سقوط شخصیت و ابراز قضاوت‌های آمیخته به جهالت نیست. علاوه بر کشورهای بسیار، حتی در آمریکا هم ربودن رئیس‌جمهور ونزوئلا، به‌عنوان اقدامی غیرقانونی، تجاوزکارانه و یاغی‌گرانه محکوم شد. ۷۵ شهر آمریکا شاهد اعتراضات مردم به این اقدام دزدانه بود. اما علی شریفی‌زارچی در این‌باره توییت زد: "یک دیکتاتور دیگر که ملت خود را، به‌رغم منابع عظیم نفتی، در فقر و بدبختی نگاه داشته بود، به زباله‌دان تاریخ پیوست". این در حالی است که ترامپ بارها به صراحت گفته بود دنبال نفت ونزوئلاست و امروز هم گفت: "فعلاً نفت می‌خواهیم و کاری با اپوزیسیون ونزوئلا نداریم". یک ذی‌شعور، چگونه می‌تواند با یاغی‌گری سیاستمداری بی سر و پا "خودنمایی" کند و حال آن‌که ترامپ، چند ماه قبل، انیمیشنی را از خود منتشر کرد که با جنگنده بر سر معترضان در خیابان‌های آمریکا مدفوع می‌ریزد؟! میلیون‌ها معترض آمریکایی که این‌گونه مورد توهین قرار قرار گرفتند، جرم‌شان این بود که شعار داده بودند "ما شاه نمی‌خواهیم". اما نبوغ امثال زارچی به این است که هم لاف مخالفت با دیکتاتوری بزنند و هم پادوییِ پادوهای اسرائیل و آمریکا را بکنند؛ اپوزیسیون مستاصلی که اجاقش کور است و حداکثر افق نگاهش، به پسر لوده شاه مخلوع ختم می شود! مسخره نیست؟! محمد ایمانی #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan

شش کاری که از من و شما بر می‌آید قبل از هر چیز، از پای گوشی بلند شوید و به خیابان بیایید. اینستاگرام، توئیتر و تلگرام را رها کنید. اجازه ندهید واقعیت را برایتان وارونه نشان بدهند. مردم در حال زندگی عادی‌شان هستند. اگر در بعضی مناطق مغازه‌ای بسته شده، اغلب از ترس یک عده اوباش است، نه چیز دیگر. وگرنه کدام کاسب، شب عید و روز پدر، مغازه‌اش را تعطیل می‌کند؟ چرا باید به خیابان بیایید؟ چون وقتی فقط در محاصره رسانه‌ها هستید، عملاً کاری از دستتان بر نمی‌آید. اما بعد از دیدن واقعیت، چه باید کرد؟ یکم | نمادها را رها نکنید نمادها بسیار مهم‌اند. شهادت امیرحسام یک نماد است؛ نماد مظلومیت. فیلم کتک‌خوردن نیروهای یگان ویژه و صبر انقلابی‌شان نماد است. زن شجاعی که میان معترضان می‌رود و با وجود ضرب‌وشتم عقب نمی‌نشیند هم یک نماد است. روی این نمادها تمرکز کنید، درباره‌شان محتوا بسازید و آن‌ها را منتشر کنید. دوم | فیک‌ها را افشا کنید این روزها فضای مجازی پر از محتوای جعلی است. فیک‌ها چند دسته‌اند: برخی ویدئوها قدیمی‌اند یا صداگذاری شده‌اند. بعضی با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند؛ مثل شهروندخبرنگارانی که اصلاً وجود خارجی ندارند و فقط برای تحریک دیگران ساخته شده‌اند. دسته‌ای هم ترول‌ها و کامنت‌گذارهایی هستند که عمدتاً خارج از کشورند و با ربات‌ها کار می‌کنند تا فضا را شلوغ نشان بدهند. حتی در ویدئوهای واقعی هم پیداست جمعیت اندک است و یک گروه محدود، مدام از این نقطه به آن نقطه می‌روند تا تصویر بسازند؛ همان روشی که اواخر ۱۴۰۱ هم استفاده می‌شد. سوم | صهیونیست‌ها را رصد کنید هر جا جریان صهیونیستی یا وابستگان پهلوی از اغتشاش حمایت کردند، آن را برجسته کنید. این جریان به‌شدت نزد مردم منفور است؛ به‌ویژه بعد از جنگ دوازده‌روزه و شهادت بیش از هزار ایرانی. تناقض میان ادعای دلسوزی و عملکرد واقعی‌شان را نشان بدهید. چهارم | زندگی عادی مردم را نشان بدهید عکس و فیلم‌هایی منتشر کنید که نشان می‌دهد مردم در حال زندگی طبیعی خود هستند. این واقعیت صحنه است، اما نمی‌خواهند شما آن را ببینید. پنجم | اخبار اختلاف و اعتراف دشمن را دنبال کنید دو نوع خبر را جدی بگیرید: یکی دعواها و اختلافات داخلی خودشان؛ دیگری خبرهایی که در آن‌ها ناخواسته به شکست اعتراف می‌کنند. ششم | مطالبه‌گری را فراموش نکنید اعتراض حق مردم است. اما مطالبه‌گری باید طوری باشد که امید را تقویت کند، نه اینکه حس بن‌بست و ناامیدی بسازد. محسن مهدیان @AzIranBekhan