یک ارزن شعور استاد دانشگاه صنعتی شریف بودن، مانع از سقوط شخصیت و ابراز قضاوت‌های آمیخته به جهالت نیست. علاوه بر کشورهای بسیار، حتی در آمریکا هم ربودن رئیس‌جمهور ونزوئلا، به‌عنوان اقدامی غیرقانونی، تجاوزکارانه و یاغی‌گرانه محکوم شد. ۷۵ شهر آمریکا شاهد اعتراضات مردم به این اقدام دزدانه بود. اما علی شریفی‌زارچی در این‌باره توییت زد: "یک دیکتاتور دیگر که ملت خود را، به‌رغم منابع عظیم نفتی، در فقر و بدبختی نگاه داشته بود، به زباله‌دان تاریخ پیوست". این در حالی است که ترامپ بارها به صراحت گفته بود دنبال نفت ونزوئلاست و امروز هم گفت: "فعلاً نفت می‌خواهیم و کاری با اپوزیسیون ونزوئلا نداریم". یک ذی‌شعور، چگونه می‌تواند با یاغی‌گری سیاستمداری بی سر و پا "خودنمایی" کند و حال آن‌که ترامپ، چند ماه قبل، انیمیشنی را از خود منتشر کرد که با جنگنده بر سر معترضان در خیابان‌های آمریکا مدفوع می‌ریزد؟! میلیون‌ها معترض آمریکایی که این‌گونه مورد توهین قرار قرار گرفتند، جرم‌شان این بود که شعار داده بودند "ما شاه نمی‌خواهیم". اما نبوغ امثال زارچی به این است که هم لاف مخالفت با دیکتاتوری بزنند و هم پادوییِ پادوهای اسرائیل و آمریکا را بکنند؛ اپوزیسیون مستاصلی که اجاقش کور است و حداکثر افق نگاهش، به پسر لوده شاه مخلوع ختم می شود! مسخره نیست؟! محمد ایمانی #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan

شش کاری که از من و شما بر می‌آید قبل از هر چیز، از پای گوشی بلند شوید و به خیابان بیایید. اینستاگرام، توئیتر و تلگرام را رها کنید. اجازه ندهید واقعیت را برایتان وارونه نشان بدهند. مردم در حال زندگی عادی‌شان هستند. اگر در بعضی مناطق مغازه‌ای بسته شده، اغلب از ترس یک عده اوباش است، نه چیز دیگر. وگرنه کدام کاسب، شب عید و روز پدر، مغازه‌اش را تعطیل می‌کند؟ چرا باید به خیابان بیایید؟ چون وقتی فقط در محاصره رسانه‌ها هستید، عملاً کاری از دستتان بر نمی‌آید. اما بعد از دیدن واقعیت، چه باید کرد؟ یکم | نمادها را رها نکنید نمادها بسیار مهم‌اند. شهادت امیرحسام یک نماد است؛ نماد مظلومیت. فیلم کتک‌خوردن نیروهای یگان ویژه و صبر انقلابی‌شان نماد است. زن شجاعی که میان معترضان می‌رود و با وجود ضرب‌وشتم عقب نمی‌نشیند هم یک نماد است. روی این نمادها تمرکز کنید، درباره‌شان محتوا بسازید و آن‌ها را منتشر کنید. دوم | فیک‌ها را افشا کنید این روزها فضای مجازی پر از محتوای جعلی است. فیک‌ها چند دسته‌اند: برخی ویدئوها قدیمی‌اند یا صداگذاری شده‌اند. بعضی با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند؛ مثل شهروندخبرنگارانی که اصلاً وجود خارجی ندارند و فقط برای تحریک دیگران ساخته شده‌اند. دسته‌ای هم ترول‌ها و کامنت‌گذارهایی هستند که عمدتاً خارج از کشورند و با ربات‌ها کار می‌کنند تا فضا را شلوغ نشان بدهند. حتی در ویدئوهای واقعی هم پیداست جمعیت اندک است و یک گروه محدود، مدام از این نقطه به آن نقطه می‌روند تا تصویر بسازند؛ همان روشی که اواخر ۱۴۰۱ هم استفاده می‌شد. سوم | صهیونیست‌ها را رصد کنید هر جا جریان صهیونیستی یا وابستگان پهلوی از اغتشاش حمایت کردند، آن را برجسته کنید. این جریان به‌شدت نزد مردم منفور است؛ به‌ویژه بعد از جنگ دوازده‌روزه و شهادت بیش از هزار ایرانی. تناقض میان ادعای دلسوزی و عملکرد واقعی‌شان را نشان بدهید. چهارم | زندگی عادی مردم را نشان بدهید عکس و فیلم‌هایی منتشر کنید که نشان می‌دهد مردم در حال زندگی طبیعی خود هستند. این واقعیت صحنه است، اما نمی‌خواهند شما آن را ببینید. پنجم | اخبار اختلاف و اعتراف دشمن را دنبال کنید دو نوع خبر را جدی بگیرید: یکی دعواها و اختلافات داخلی خودشان؛ دیگری خبرهایی که در آن‌ها ناخواسته به شکست اعتراف می‌کنند. ششم | مطالبه‌گری را فراموش نکنید اعتراض حق مردم است. اما مطالبه‌گری باید طوری باشد که امید را تقویت کند، نه اینکه حس بن‌بست و ناامیدی بسازد. محسن مهدیان #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan

عقده‌گشایی عضو جدید شورای اطلاع‌رسانی دولت علیه صداوسیما ««[...]» روزنامه‌نگار و تحلیلگر سیاسی - با بررسی دوقطبی موجود در فضای رسانه‌ای‌، بر ضرورت شکل‌گیری یک «روایت سوم» که بازتاب‌دهنده دغدغه‌های واقعی جامعه باشد، تأکید کرد. او عملکرد ایران‌اینترنشنال را اتاق تبلیغات جنگ خواند و صداوسیما را نیز رسانه‌ای ایدئولوژیک دانست که هر دو در یک قطب‌بندی نادرست قرار گرفته‌اند.» تصور می‌کنید این سیاه‌بازی تحلیلی، متعلق به چه کسی و کدام رسانه است؟! متن بالا در خبرگزاری ایسنا منتشر شده، خبرگزاری‌ای که با حمایت مالی دولت و زیر نظر «جهاد دانشگاهی» فعالیت می‌کند. فردی را هم که ایسنا به‌عنوان «روزنامه‌نگار و تحلیلگر سیاسی» نام برده، آقای ماشاءالله شمس‌الواعظین است که ایسنا نه رویش شده بگوید «عضو شورای اطلاع‌رسانی دولت» است و نه رویش شده یادآوری کند که وی، سردبیر برخی روزنامه‌های رادیکال و توقیف شده در دوره موسوم به اصلاحات بود و تندروی را به جایی رساند که بازداشت شد و مهاجرانی وزیر دولت خاتمی (حامی این نشریات) ناچار شد بگوید زندان، کفاره مستی‌های بی‌حساب آقای شمس‌الواعظین است(!) ایسنا از قول شمس‌الواعظین نوشت: ایران‌اینترنشنال اتاق تبلیغات جنگ است و ویژگی‌های یک رسانه حرفه‌ای را ندارد، یک کشور، ایران‌اینترنشنال را اجاره کرده که با ایران جنگ دارد و می‌خواهد این رسانه کارهای تبلیغاتی و پروپاگاندایی را به اجرا بگذارد که به نحو احسنت اجرا می‌کند. به نوشته ایسنا، شمس‌الواعظین در مقابل به صداوسیما پرداخت و گفت: از سویی دیگر رسانه‌ای به اسم صداوسیما را داریم که یک رسانه ‌ایدئولوژیک است، طرف خودش را نظام جمهوری اسلامی می‌داند و باید در جهت حفظ حکومت حرکت و تلاش کند. رسانه نه مسئول سرنگونی یک حکومت است که ایران‌اینترنشنال این کار را می‌کند و نه مسئول حفظ یک حکومت است که صداوسیما این کار را می‌کند. رسانه باید از دل مردم بیرون بیاید، حرف‌های مردم را بزند و انتقاد و بحث کند، خود نظام حفظ می‌شود وقتی این اتفاق بیفتد. اصلاً نیازی نیست صداوسیما برای حفظ نظام کار ایدئولوژیک کند. عوامل حفظ یک نظام تبلیغات نیست بلکه عملکرد است، رفتار و سلوک است و نظام‌ها با تبلیغات رسانه‌ها جا نمی‌افتند. البته رسانه‌ها می‌توانند در جهت تقویت ثبات سیاسی یک کشور عمل کنند منتهی به‌صورت کاملاًً غیرمستقیم از طریق انتخاب سوژه و قاب‌سازی و روایت‌سازی همه تأثیرگذارند، منتها نه به‌صورت مستقیم. در حال حاضر ایران‌اینترنشنال به‌صورت مستقیم خواهان سرنگونی نظام جمهوری اسلامی است و این طرف هم صداوسیما خواهان سرنگونی مخالفان است و این راه به جایی نخواهد برد. شمس‌الواعظین گفت: «برای اینکه بین رسانه‌های موجود موازنه ایجاد کنیم و مانع دوقطبی رسانه‌ای شویم، باید یک روایت سومی می‌داشتیم که محل رجوع افکار عمومی داخل و خارج، سفارت‌خانه‌ها و دولت‌های خارجی و بیگانه باشد که لحظه به لحظه گزارش می‌دهند، فلان رسانه قابل اعتماد است. ما الان فاقد آن رسانه هستیم. رسانه‌ای که آمار واقعی بدهد، گزارش میدانی بدهد و با منافع ملی کار داشته باشد و نه منافع گروهی خاص.» به نظر می‌رسد عضو شورای اطلاع‌رسانی دولت (سردبیر نشریات متخلف و توقیف‌شده) رویش نشده که بی‌محابا علیه صداوسیمای کشورمان عقده‌گشایی کند و این کار (به نیابت از رسانه‌های معاند) را در پوشش مقایسه و همسان‌نمایی رسانه ملی با رسانه صهیونیستی اینترنشنال انجام داده که دست بر قضا، سردبیر امروز آن، معاون وزیر ارشاد در دولت خاتمی و سردبیر روزنامه زنجیره‌ای آفتاب امروز بوده است. اینکه یک مقام دولتی، خط مقدم دفاع و تهاجم رسانه‌ای کشور را با رسانه بدنام صهیونیست‌ها مقایسه کند (رسانه‌ای که توسط همکار و هم‌طیف سابق وی اداره می‌شود)، معنایی جز رذالت ندارد و مثل این می‌ماند که یک ایرانی (جز امثال منافقین) در موضوع جنگ تحمیلی صدام علیه ایران، هر دو طرف ظالم و مظلوم را به یک چوب براند و به گونه‌ای ادای بی‌طرفی دربیاورد که در واقع، محکوم کردن طرف ایرانی است. یا این مثال که کسی در جنگ میان جبهه امیرمؤمنان‌(ع) و معاویه، و جنگ امام حسین‌(ع) با یزید و ابن زیاد، وانمود کند که طرف سوم است و هر دو طرف را به یک اندازه، نقد و محکوم می‌کند! ایسنا و عضو شورای اطلاع‌رسانی دولت باید توضیح بدهند که با این قاب‌بندی تحریف‌آمیز، خود ایسنا یا ایرنا و روزنامه ایران، معتبر محسوب می‌شوند یا نامعتبر؟! این نکته هم گفتنی است که تقسیم کار محافل معارض برای زدن انقلاب و نظام و نهادهای وابسته، شگرد لو رفته است چنان که سازمان منافقین و نهضت آزادی و دیگر گروهک‌ها انجام می‌دادند و گاه نقد فرمالیته نسبت به یکدیگر هم انجام می‌دادند تا در این پوشش بتوانند از چند جبهه، تخطئه و تخریب و شبهه‌افکنی کنند./ کیهان #از_ایران_بخوان #یادداشت‌وتحلیل @AzIranBekhan