وقتی «اصلاح» به معنای حذف است یک خانواده را می‌شناسم؛ فرزندشان به سنسور پایش قند خون نیاز دارد. پیش از حذف ارز ترجیحی، این تجهیز با قیمتی قابل تحمل تهیه می‌شد. پس از آنچه «حذف ارز ترجیحی» نامیده شد، قیمت آن تقریباً دو برابر شد. بیمه پوشش می‌دهد اما با تأخیر چند ماهه. خانواده توان پرداخت نقدی ندارد. نتیجه؟ پایش قند خون متوقف، و کودکی دیابتی در رنج. این یک استثنا نیست. این یک الگو است. در حوزه سرطان و بیماری‌های مزمن، داستان همین است؛ بیمارانی که نه به دلیل پیشرفت بیماری، بلکه به دلیل فروپاشی قدرت خرید، از چرخه درمان خارج شدند. در سبد غذایی هم وضع متفاوت نیست. مرغ که ساده‌ترین پروتئین سفره ایرانی است از زیر ۳۰۰ هزار تومان به بالای ۶۰۰ هزار تومان رسیده. این یعنی میلیون‌ها خانواده نه «کمتر مرغ می‌خرند»، بلکه اصلاً نمی‌خرند. آیا هدف حذف رانت بود یا حذف پروتئین از سفره مردم؟ مشکل اصلاح اقتصادی نیست. مشکل حذف ارز ترجیحی بدون شبکه ایمنی، بدون جبران هدفمند، و بدون پایش اثرات اجتماعی است. بیمار آب‌مروارید نیاز به جراحی چشم دارد، نه قطع سر. اقتصاد بیمار هم نیاز به درمان دقیق دارد، نه شوک‌درمانی بی‌برنامه. دانیال عبدی @Azofmedia

این وضعیت غزه است همین بلا و بدترش را در میناب سر بچه های ما اوردن من از آمریکا متنفرم چون بچه های ایرانی رو تکه تکه کرد حتی جنازه برخی شون پیدا نشده، من احمق نیستم فکر کنم میشه با آمریکا صلح پایدار کرد، امام خمینی ره حرف را همان زمان زد رابطه ایران و آمریکا رابطه گرگ و میش است، جنگ ۴۰ روزه تنها گوشه ای از خوی وحشی گری آمریکای گرگ صفت بود، لعنت خدا بر ترامپ و نتانیاهو سیستم حاکم بر امریکا و هر کسی که خواب دوستی با آمریکا را میبیند. @Azoedia

🛑 سی ان ان: ایران 70 درصد سایت‌های موشکی خود که بمباران شده بود را باز کرد. از دلایل آتش بس👆 @Azofmedia

همه این جوانان شهید شدند لبنان @Azofmedia

‌تایملاین لبنان اینطوریه یکهو عکس رفیق، برادر، فامیل را میگذارند و برایش عزاداری میکنند، شهید رمزی عید از فرماندهان حزب الله @Azofmedia

‌بقایای لباس‌ یک کودک لبنانی که توسط اسرائیل بهمراه خانوده اش به شهادت رسیده azofmedia

عضو جدا شده منافقین: ‌بگذارید به عنوان کسی که جوانی‌اش را در آن جهنم اشرف دفن کرد یک حقیقت تلخ را بگویم. فرق رجوی با داعش چیست؟ داعش با کفر آشکار و شمشیر عریان آمد، اما رجوی با آیه قرآن و نهج‌البلاغه، مغز و روح ما را دزدید. ما قرار بود مجاهد باشیم، اما برده‌ شدیم. امیدوارم امثال علی یونسی بیدار شوند. @Azofmedia

برادر شهید سیدهاشم صفی‌الدین و از ارکان حزب‌الله لبنان : بهترین کسی که می‌تواند حق شهدای لبنان را ایفا کند و همیشه در هر کجا بوده به حزب‌الله کمک کرده و برای لبنان جنگیده شخص حاج باقر قالیباف است و باید دستش را ببوسیم ؛ پ‌ن: هیچ‌کس قدر رهبری و قالیباف دلسوز لبنان نیست! +ایشون دیگه وفاقی و این حرفا نیست! ببینید من خودمم ممکنه به قالیباف انتقاد کنم ولی حواسمون باشه تحت تاثیر برخی خطوط غلط قرار نگیریم و از دایره انصاف خارج نشویم! @Azofmedia

به نظر می‌رسد امروز در حوزه فرهنگ با یک پارادوکس جدی مواجه هستیم. از یک سو جامعه، به ویژه نسل جوان، تحت تأثیر فرایندهای مدرن شدن، تحولات فناوری و گسترش ارتباطات، به سمت الگوهای جدیدی از تفریح، روابط اجتماعی و سبک زندگی حرکت کرده است. بسیاری از جوانان به دنبال تجربه‌هایی هستند که در جهان امروز رایج است؛ از کنسرت و موسیقی گرفته تا سفرهای گروهی، فعالیت‌های ورزشی، برنامه‌های تفریحی و فضاهای اجتماعی پرنشاط. در این میان، برخی هنجارها و خطوط قرمز فرهنگی گذشته نیز در بخشی از جامعه کمرنگ‌تر شده یا مورد بازتعریف قرار گرفته است. از سوی دیگر، بخش قابل توجهی از سیاست‌های فرهنگی همچنان بر رویکردهای سلبی و مقابله با مصادیق متمرکز است. هرچند ممکن است بتوان برخی پدیده‌ها را به صورت موردی کنترل یا محدود کرد، اما پرسش اصلی این است که برای نیازهای واقعی جوانان چه جایگزینی ارائه شده است؟ اگر جوانی به دنبال شادی، هیجان، موسیقی، تعامل اجتماعی، سفر، تفریح و تجربه‌های جمعی باشد، چه الگوی جذاب، در دسترس و متناسب با ارزش‌های فرهنگی برای او طراحی شده است؟ واقعیت این است که سبک زندگی یک بسته به هم پیوسته است. افراد صرفاً یک رفتار یا یک تفریح را انتخاب نمی‌کنند، بلکه وارد یک زیست جهان و منظومه فرهنگی می‌شوند. به همین دلیل، اگر برای ابعاد مختلف زندگی مدرن، از اوقات فراغت تا سرگرمی و روابط اجتماعی، پاسخ‌های متناسب و جذاب تولید نشود، طبیعی است که بخشی از جامعه به سمت الگوهای جایگزینی برود که هرچند ممکن است با برخی ارزش‌های فرهنگی و دینی تعارض داشته باشند، اما نیازهای روزمره و عاطفی آنان را بهتر پوشش می‌دهند. شاید مهم‌ترین ضعف ما در سال‌های اخیر نه صرفاً ناتوانی در مقابله با برخی ناهنجاری‌ها، بلکه ضعف در تولید بدیل فرهنگی بوده است. تا زمانی که نتوانیم الگویی از زندگی ایرانی اسلامی ارائه کنیم که در عین پایبندی به ارزش‌ها، امکان نشاط، تفریح، خلاقیت، موسیقی، تعامل اجتماعی و تجربه‌های جدید را برای نسل جوان فراهم کند، جذابیت الگوهای رقیب همچنان باقی خواهد ماند و برخی رفتارهای مغایر با هنجارهای رسمی نیز به تدریج عادی‌تر خواهند شد. به بیان دیگر، مسئله اصلی امروز صرفاً مدیریت ناهنجاری‌ها نیست؛ مسئله اصلی، رقابت میان سبک‌های زندگی است. در این رقابت، هر جریانی که بتواند نیازهای واقعی انسان معاصر را بهتر، جذاب‌تر و کم هزینه‌تر پاسخ دهد، از قدرت اثرگذاری بیشتری برخوردار خواهد بود. دانیال عبدی @Azofmedia