من فکر می‌کنم باید برای انسان‌هایی که در ساعات نامتعارف شبانه‌روز بیدارند، یک طبقه‌بندی مستقل زیستی در نظر گرفته بشه. مثلاً من ساعت چهار صبح دیگه انسان نیستم، یک چیزی بین عارف خسته و اختر دچار بحران هویتم.
می‌پرسید چرا من در جامعه تا این حد انسان Left the groupای هستم؟چون این حجم از آفتاب و سروصدا و آدم‌های مشغول به امور انسانی، با ساختار وجودی بنده سازگار نیست🌌
«خانم بنده قصد داشتم امروز در کلاس حاضر بشم، اما متأسفانه در یک اختلال زمانی گرفتار شدم. از نظر تقویم شخصی، هنوز دیروز هست.»