خدارو چه دیدی شاید امروز یکم بیشتر از چیزی که انتظار داریم، خوب پیش بره.

-

یه قسمتِ رسیدن به مقصود، لذت بردن از مسیره.

ما واقعیتی رو که جلوی پامون گذاشته میشه، می‌پذیریم. همین‌قدر ساده. - نمایش ترومن

امروز واقعاً روزی بود که هیچ درسی نمی‌تونم ازش بگیرم. تنها کاری که کردم این بود که چهارچشمی حواسم به جاده باشه. پدربزرگ عزیز بنده رانندگی طولانی‌مدت و مخصوصاً شب براش سخته، برای همین از بعد ناهار تا همین الان حواسم بوده به جلو، لاین سبقت و واکنش‌های پدربزرگم. نه‌تنها منو گذاشتن اینجا حواسمو جمع کنم، بلکه ماشین خاله‌ام اینا از جلو اسکورت می‌کنه و ماشین خودمون از پشت :) و وسط این چند ساعت، به این فکر کردم که شاید بخش زیادی از دوست داشتن، همین کارهاییه که هیچ‌کس براشون دست نمیزنه، هیچ‌کس بابتشون تشویقت نمی‌کنه و حتی خودت هم آخر شب نمی‌تونی اسمشونو بذاری «کار مهم». - ١٩ شهریور ١۴٠۵

-

امروز رو هم می‌سپاریم به اتفاق‌هایی که هنوز ازشون خبر نداریم.