برخی از افراد معتقدند که ما هنوز در موج سوم فمینیسم هستیم، زیرا موج چهارم تغییری چندانی را در ادامه‌ی فرایند رشد جنبش فمینیسم حاصل نکرده که موج نوینی شکل بگیرد. این حال، با ظهور جنبش MeToo# و افزایش مجدد حملات به حقوق زنان، بسیاری معتقدند که ما وارد دوره و موج جدیدی از فمینیسم شده‌ایم. فمینیسم موج چهارم نیز همچنان محل متقاطع حقوق اقلیت‌های مختلف زنان به حساب می‌آید. منتقدان «فمینیسم سفید»، که مبارزات منحصربه‌فرد زنان رنگین‌پوست را نادیده می‌گیرد، نشان می‌دهند که چگونه فمینیست‌ها و ایده‌های غیر سفیدپوست سرکوب می‌شوند. حقوق افراد تراجنسیتی نیز بخش بزرگی از این گفتگو است. فمینیسم اغلب مکانی نامطلوب و خصمانه برای افرادی است که جنسیت خود را تغییر داده‌اند. بسیاری از فمینیست‌های موج چهارم برای مبارزه با این محرومیت‌ها تلاش می‌کنند.

موج چهارم پیچیده است. در واقع کنش‌ها و آرمان‌های بسیاری را در بر می‌گیرد که هم مکمل یکدیگر هستند و هم با یکدیگر در تضادند. این تنش اجتناب‌ناپذیر است. در حالی که برخی از انواع فمینیسم می‌توانند تأثیرات مضری داشته باشند، اما وجود ایده‌ها و صداهای متنوع، فمینیسم را فراگیرتر و موفق‌تر می‌کند. با این اوصاف، فمینیسم موج چهارم با کمپین‌های اینترنتی مبتنی بر کنش، اعتراض، و جنبش‌هایی مانند MeToo# که از حاشیه‌های جامعه به سرفصل اخبار روزمره ما پیش می‌رود، مشخص می‌شود. مشکلی که فمینیست‌های این موج با آن روبرو هستند برتری سیستماتیک مردان سفیدپوست است.

هیچ یک از این جنبش‌ها یکپارچه و کامل نیستند، اما تنش و تعامل مفهومی بین این نسخه‌های مختلف فمینیسم است که معنایی کامل و یکپارچه را برای ما به تصویر می‌کشد. در حالی که بحث‌ها در مورد رویکردها و جریانات مختلف فمینیسم تا به امروز هنوز ادامه دارد، ما باید به فمینیسم به معنای برابری برای همه نگاه کنیم. برخی معتقدند یک خط فکر اصلی در تاریخ فمینیسم، قدرت و برتری‌ای است که زنان سفیدپوست در میان مردان سفیدپوست به دنبال آن هستند، نه قدرتی که نتیجه‌اش برابری و عدالت باشد.

شــــبـــتـــــون بــــخــــیــــر خـــانـــومــــا 💤