از همه چیز خالی شدهام. نه خوشحالم نه بدحال نه شاد و نه غمگین و نه امیدوارم یا نومید. بی گذشته و آینده، سکونی بی زمان و مکان، معلق در هیچ، همراه با نوعی آگاهی خوابزده به وجود خود، خوابی بی رویا، با چشمان باز .
یه جایی نوشته بود :
" یه نفر رو بشناس، بعد عاشقش شو چون وقتی عاشقش میشی نمیتونی بشناسیش و یا اگرم بتونی دیگه زورت به خودت نمیرسه که درست فکر کنی و تصمیم بگیری "
بنظرم خیلی درسته .
