حالَم طوریه که میدونم دیگه هیچکس توانایی خوب کردنش رو نداره ، انگار افتادم توی ِباتلاق و تا عمقش فرو رفتم و خب اون موقعس که کسی نمیتونهنجاتت بده ، حتی خودت ، پس باید بسازی و بسوزی و بمیری :) .
«آدم نمیتونه از کسی که دوسش دارهدست برداره یعنی اگه خودش هم بخواد دلش این اجازه رو بهش نمیده.
واقعیتش اینه که شاید برای چند ساعت عصبانی بشی، اظهار بیتفاوتی کنی یا به خودت تلقین کنی که دیگه پیگیرش نیستی و دست برداشتی ازش، اما این دلِ وامونده مگه دست برمیداره؟ مگه این دل کنده میشه؟
هزار بارم خودت رو راضی به این کنی که برات مهم نیست و بهش فکر نمیکنی، اما با یه بار دیدنش یا شنیدن صداش یا حتی رسیدن یه پیام ازش،قلبت شروع میکنه به تپیدن و میتونی صدای قلبت رو بشنوی، وقتی یه نفر رو از ته دل دوست داشته باشی دیگه گذشتن ازش ممکن نیست.»
