سلام بر دوستان فرهیخته
دکتر های عزیز
مهندسین گرامی
و دیگر دوستان
سئوال این درسته که فقط نشستید و کتاب ها رو که فرستاده میشه نگاه می کنید؟
منِ پیرمرد باید راه بیافتم از این شهر و اون شهر عضو گیری کنم!
ورود آقایان
دکتر رمضانی استاد دانشگاه صنعتی شاهرود و
دوست جدیدمون آقای یعقوب زارع از شیراز رو به جمعمون گرامی میداریم.
هزار دوست کم است و یک دشمن بسیار
در ضمن در مورد نویسنده و مترجم کتاب خواجه تاجدار هیج کدومتون مطلب نگذاشتید، وقتی مشق شب بهتون گفتم اونوقت اشکتون در میاد
فقط برید در کانالهای جنگ و سیاسی عضو بشید و فعالیت کنید.
خوب کمی هم به من کمک کنید در این کانال
هدایت شده از بتول محمدزاده
دربارهی ذبیحالله منصوری (مترجم رمان تاریخی خواجه تاجدار)
ذبیحالله منصوری مترجم و روزنامهنگار ایرانی است. او در سال ۱۲۷۸ در شهر سنندج به دنیا آمد. تحصیلاتش را در همین شهر و در مدرسهی فرانسوی آلیانس آغاز کرد. اقامت او در این شهر به دلیل شغل پدر چندان به درازا نکشید و همراه خانواده به کرمانشاه رفت. او در همین سالها زبان فرانسوی را فراگرفت. منصوری کار مطبوعاتی خود را در سال ۱۳۰۱ و در روزنامهی کوشش آغاز کرد. او مترجم داستان و مطالب علمی روزنامهی کوشش بود. چند سال بعد همزمان با کار برای روزنامهی کوشش به روزنامهی اطلاعات پیوست. در کارنامهی ذبیحالله منصوری کار با مجلات و مطبوعات معروفی همچون روزنامهی کیهان، مجلهی خواندنیها، روزنامهی ایران ما، روزنامهی باختر مجلهی سیاه و سپید، مجلهی تهران مصور و مجلهی دانستنیها دیده میشود. او بهطور ویژه کار ترجمهی مطالب و داستانهای تاریخی را پیش گرفت و رکورد بیشترین تعداد ترجمه را به خود اختصاص داد. بسیاری از ترجمههای تاریخی او که ابتدا بهعنوان پاورقی در مطبوعات چاپ شدند، پس از چندی در قالب کتاب منتشر شدند و جهشی کمسابقه در فروش کتابهای ژانر تاریخی به وجود آوردند. خواجه تاجدار، سینوهه پزشک مخصوص فرعون، حسن صباح خداوند الموت، پطر کبیر، ملکه ویکتوریا، مردهخواران لنینگراد، جراح دیوانه، مرد بالای صلیب، سرزمین جاوید و ژوزف بالسامو عناوین معدودی از کتابهای منتشرشده از منصوری است. بسیاری سبک ترجمهی او و عدم امانتداریاش در ترجمه را نقد کردهاند اما او بیتردید نقش مهمی در گسترش کتابخوانی در ایران ایفا کرده است. ذبیحالله منصوری به تاریخ ۱۹ خرداد ۱۳۶۵ در تهران درگذشت.
با سپاس از سرکار خانم دکتر محمد زاده با ارسال اطلاعات مفیدسون در مورد مترجم کتاب خواجه تاجدار