عشق شاید همان است
که تو در چشمانم بنشینی
و من یک عمر
حال دلم خوب باشد
مریم پورقلی
«هناك مجموعتان من الناس،
هم إما نعمة أو درس»
آدمها دو گروهند، یا نعمتند يا درس
همیشه فکر میکردم که مادرم زمین است
و من گیاهی که ریشههایم در دل این خاک است.
در او هستم و از او به بیرون سر میکشم.
هر وقت که به او فکر میکردم انگار پاهایم را روی زمین، استوار میدیدم. امّا حالا که مرده است نه تنها این گیاه آبیاری نمیشود، بلکه هوا سنگینی میکند و بهدشواری نفس میکشم...
او زمین و آسمان من بود...
شاهرخ مسکوب
در زمین بگردید و بنگرید عاقبت گنه
پیشگان چگونه بوده است.
از آنان غمگین نباش و از نیرنگ هایی
که می زنند تنگدل نشو..
•سوره نمل