#گزارش_تصویری #اجتماع_خواهران_سیاه_پوش #روضه_های_خانگی ♦️حضور خواهران مداح، ستایشگر و مدیران جلسات روضه های خانگی مشهد مقدس ♦️سخنرانی استاد خواهر اسدی و ارائه مسئول سازمان پیرامون قدمت و جریان ساز بودن روضه های خانگی در تاریخ اسلام، وظایف و جایگاه مداح، سخنران و هیئت دار از منظر اهل بیت و اسلام، لزوم تبیین گفتمان ولایت در جلسات مذهبی.... ♦️اهداء شال عزای سیدالشهداء به ستایشگران خواهر توسط مسئول سازمان ⚜ تجلیل از بانوی پیشکسوت عرصه ستایشگری، سرکار حاجیه خانم زهرا احمدی به پاس یک عمر نوکری اهل بیت 🌺 تشکر و قدردانی از حضور پر برکت خواهران ستایشگر بسیجی 💢تقدیر فروان از زحمات و پیگیری های استاد سرکار خانم ضیایی، مسؤل هیئت ریحانة النبی 💢 قدردانی از زحمات سرکار خانم خیری و اعضای شورای خواهران سازمان ❇️ سازمان بسیج مداحان و هیات مذهبی خراسان رضوی ✅ @madihesara

به خَلوتیش نگاه نکنین ! بقیّه شون تو خیمه های سراسر شهر مشغول خدمت رسانی ان به صمیمیّتش نگاه کنین که یه نفرشون اندازه ی ۱۰ نفر کارایی دارن بچه ها خدانگهدارتون باشه ان شاءالله مجمع الذاکرین ریحانه الحسین(ع) بسیج و کانون مداحان واحد خواهران ۱۴۰۲/۴/۲۸

ورود_کاروان_به_کربلا #زبان_حال_حضرت_زینب_س چه شد که ریخت دلم بی هوا، نمی‌دانم چقدر دلهره دارم، چرا پریشانم من از شلوغی این نخل‌ها هراسانم حسین گریه نکن جان من، نسوزانم چه بوی سیب عجیبی گرفته این صحرا چقدر نام حزینی‌ست نام کرب و بلا بیا و مرهم غم‌های بی شمارم باش قرار، رفته ز جان و دلم، قرارم باش همیشه روشنی چشم‌های تارم باش شبیه فرصت این سال‌ها کنارم باش به زیر سایه‌ی لطفت، خیال من تخت است نبودنت به کنارم، تصورش سخت است نبین که در دل این دشت اسیر خَناسیم نبین که در به درِ خلقِ قدر نشناسیم اگرچه آینه هستیم اگرچه حساسیم هزار شکر که ما در پناه عباسیم به سوی تشنه لبان با شتاب می‌آید به هیبت پدرم بوتراب می‌آید دلم خوش است به دیدار روی پیغمبر بگو قدم بزند باز هم علی اکبر صدای رحمت وحی است گریه‌ی اصغر سکینه‌ات چقدر رفته است بر مادر فدای روی رقیه که مثل خورشید است گمان کنم کمی از اهل کوفه ترسیده است نگاه کن همه مهمان قوم نامردیم دروغ بود همه نامه‌ها و دلسردیم اگر صلاح بدانی بیا که برگردیم خودت ببین که عزیزم، کفن نیاوردیم نصیب پیکرت اینجا حصیر خواهد شد به دست حرمله، زینب اسیر خواهد شد

,راس تو ... این سرزمین بود پایان راه ما اینجا جدا شود از هم نگاه ما راس تو چون شود خورشید آسمان من همسفر شوم با خولی و سنان 💥ای حسینم ۲ ای ضیاء هر دو عینم از این زمین به من گفته شه نجف این تل خاکی و گودال آن طرف اینجا قرارمن آنجا قرار توست طفلان کنار من زهرا کنار توست 💥ای حسینم ۲ ای ضیاء هر دو عینم گر چشم من تر و گر چشم تو تر است از داغ حنجرو از داغ معجر است ما را رها مکن ای سایه ی سرم من با تو آمدم من با تو می روم 💥ای حسینم ای ضیاء هر دو عینم

شب دوم محرم بهتر که این دل دست تو دلبر بیفتد ای کاش دل در دام تو با سر بیفتد این دل بمیرد بهتر از آنکه مبادا در بند دام دلبری دیگر بیفتد هر کس ادب کرده به تو تاج سر ماست هر کس به پایت پا نشد، بهتر بیفتد در کار ما اصلا گره بنداز، شاید دست تو روزی کار این نوکر بیفتد فردا تمام حشر دنبال تو هستند ای کاش راه ما به تو، محشر بیفتد ای کاش که پرونده ی اعمال من هم آن روز دست حضرت مادر بیفتد این بیت های آخرم را روضه بِنْویس تا اشک از این چشم های تر بیفتد ...... اینجا همان جایی است که فرمود حیدر: روی زمین هفتاد و دو سرور بیفتد برگرد آقا قبل از آنکه چشم شومی بر قد و بالای علی اکبر بیفتد برگرد قبل از آن که راه تیرهاشان با حنجر پاک علی اصغر بیفتد برگرد آقای غریبم قبل از آنکه این ساربان در فکر انگشتر بیفتد برگرد آقا قبل از آنکه شمر دون با خنجر به جان گودی حنجر بیفتد برگرد قبل از آنکه جسمت روی سینه در گودی گودالشان بی سر بیفتد طاقت ندارد خواهرت زینب ببیند در چنگ های گرگ این پیکر بیفتد ای وای اگر بی دست از مرکب، سواری ... ای وای اگر از ناقه ای دختر بیفتد

مناجات با ارباب روضه. سنگین دستم ز دامن تو نگردد رها حسین ای دستگیر نوکر بی دست و پا حسین جز تو کسی به کاسه ی ما اعتنا نکرد... تنها امید ظرفِ غذای گدا..،حسین حُبِّ تو ترس معصیتم را زیاد کرد ای مظهر تجلّیِ خوف و رجا حسین هرکس مسیر عاشقی‌اش را سوا نکرد فردای حشر می کند او را سوا حسین حُکم قبول بندگیِ ماست با خدا حُکم قبولِ نوکری ماست با حسین "آدم" برای گریه به تو آفریده شد بانیِ خلقت همه ی انبیا حسین دَمنوش روضه ات دمِ عیسی بن مریم است هر چایخانه ات شده دارُالشَفا حسین در کشتی نجات..،"رقیّه" است ناخدا ما را همین سه ساله رسانده است تا حسین ذکر تو را به روی لبم مادرت گُذاشت سرمایه ی مُحبَّت زهراست "یا حسین" هرگاه بی قرار حریم تو می شویم باید پناه بُرد به صحنِ رضا..،حسین دلشوره ی زیارت تو می کُشد مرا این اربعین مرا برسان کربلا حسین ▪️ مقتل نوشته است نفس می زدی هنوز وقتی که بست نیزه دهان تو را حسین جسمت به راحتی نشود جمع و جور..،آه آخر کشید کار تو بر بوریا حسین

ورودکاروان به کربلا ـ تا باد به موی سرت افتاد دلم ریخت تا اشک ز چشم ترت افتاد دلم ریخت امروز میان تو و حُر ابن ریاحی تا صحبتی از مادرت افتاد دلم ریخت ای آینه ی خواهر خود تا که غبار این دشت به دور و برت افتاد دلم ریخت امروز که یک مرتبه در موقع بازی بر روی زمین دخترت افتاد دلم ریخت درباره ی تنهایی و بی یاوری تو تا زمزمه در لشگرت افتاد دلم ریخت خورشید من امروز که این سایه ی شوم سرنیزه به روی سرت افتاد دلم ریخت ورودکاروان به کربلا ـ مردی از کوفه بعید است بیا برگردیم هیئتش وعده وعید است بیا برگردیم غم نخور راه تو را بست بیا برگردیم خانه ی مادری ام هست بیا برگردیم قدر کافی به غم و غصه دچارم کافیست طاقت دیدن داغ تو ندارم؛ کافیست این همه داغ به روی جگرم کافی نیست؟ زخم های فدک بال و پرم کافی نیست چقدر دلهره و غم سر پیری دارم پدرم گفت که یک روز اسیری دارم پدرم گفت که گودال بلا می بینم سر نی زلف پریشان تو را می بینم حرمله تا نرسیده ست بیا برگردیم نقشه ای تا نکشیده ست بیا برگردیم خواهرم ؛ حق بده والله که بی تقصیرم خار هم پای تو یک روز رود می میرم طاقت نیزه به پهلوت ندارم؛ دارم؟ طاقت پنجه به گیسوت ندارم؛ دارم؟ بعد تو جان علی ماندن من جا دارد؟ نیزه خوردن به گلوی تو تماشا دارد؟