روزی همین آقای محترم غرق در اندیشه غربی،در این دانشگاه ها جولان میداد و هرچه که جمهوری اسلامی میبافت رو پشم میکرد

اما از اوایل دهه ۹۰ و مخصوصا در دوران حسن فریدون خائن و وادادگی و کرنش او در برابر دشمن،بیژن عبدالکریمی که پی به پوچ بودن شعارهای کاپتالیستی و لیبرالی غربیها برده بود،مسیرش رو تغییر داد

در طول تاریخ خیلی ها مسیر عوض کردن از تقی زاده و ملکم خان تا هاشمی خدازده یِ مغروق در استخر فرح تا جدیدا هم نصیری

اما عبدالکریمی مسیر حق رو پیدا کرد،بله یک روزی عبدالکریمی در غیاب سروش و آقاجری، به خوبی پا در جای پای این منحرفین گذاشته بود اما امروز عبدالکریمی دوست داشتنی شده.روزگاری تو تیم همین صادق زشت کلام بود امروز ولی در مقابلش نشسته آخرالزمان عجب زمانه جالبی شده!

🔰معرفی کتاب سید ناصر چهارده ساله است که به جبهه می‌رود و شانزده ساله است که در آخرین روزهای جنگ، در جزیرة مجنون به اسارت عراقی‌ها درمی‌آید؛ در حالی که دیده‌بان است و در واحد اطلاعات فعالیت می‌کند. وقتی اسیر می‌شود یک پایش تقریباً قطع شده و به رگ و پوستی بند بوده است. با این حال تصمیم می‌گیرد در دورة بعد از اسارت باز هم دیده‌بان اتفاقات و حوادث باشد، اما این بار بدون دوربین و دکل. او دیده‌ها و شنیده‌هایش را در کاغذهای کوچکی که از حاشیه روزنامه‌ها و کتاب‌های ارسالی سازمان مجاهدین خلق جمع‌آوری کرده است، با رمز می‌نویسد و در لوله عصایش جاسازی می‌کند و ... #کتاب #پایی_که_جاماند 🔊برای شنیدن هر روز یک فایل صوتی این کتاب بپیوندید به کتاب فا👇 https://eitaa.com/ketabfa

اشاره درستی که امین میمندیان، نویسنده‌ی پاورقی به اتفاق تلخ یک جامعه و واکنش مردم آن کرده است. بد نیست اضافه کنیم که آمریکا، مردم و هنرمندانی هم‌چون هنرمندان ایران ندارد که غالباً هزینه‌ی حرف‌هایی که می‌زنند رایگان باشد!