شهدا رو یاد کنیم با یک صلوات

نماز جمعه یعنی این... شرط انصاف بود توضیحات امام جمعه رو هم ببینیم کلیپی پربازدید از پرسش و پاسخ بین امام جمعه همدان و یک دانشجوی منتقد

احمق‌هایی که قصد غارت زاغه مهمات را داشتند! این بی‌شعورهای ابله مزدور موساد را نگاه کنید! در ملکشاهی در استان ایلام رفته‌اند به زاغه مهمات حمله کنند (یعنی کلانتری کم بود، رفتند سراغ امنیتی‌ترین جای یک مملکت) و بعد هم انتظار دارند که در را برایشان باز کنند! شما مهمات می‌خواهید برای چه؟ می‌خواهید چه کار کنید؟ قیمت دلار را بیارید پایین یا اوضاع معیشتی را بهتر کنید؟ مردم این ویدئو را ببینند چه قضاوتی خواهند کرد؟ آیا احساس ترس و وحشت نخواهند کرد؟ آدم این صحنه‌ها را می‌بیند تاسف می‌خورد، ناراحت می‌شود؟ چه کسی این‌ها را تحریک کرده و از آن‌ها خواسته تا به یک زاغه مهمات (حالا مثلا شما مهمات سنگین را می‌خواهید چه کار؟) حمله کنند؟ من ملکشاهی‌ها را می‌شناسم، در جنگ بسیاری از جوانان آن‌ها شهید شدند، ایل شوهان در عملیات میمک حماسه‌ ساخت اما متاسفانه برخی از جوانان این منطقه به عضویت پژاک درآمده‌اند و بالاترین نرخ عضویت را در این گروهک دارند...

...اصلا گیرم که این زاغه مهمات را بردید، بعد می‌خواهید چه کنید؟ حمله کنید به روستای بغلی یا خانه‌های مردم را غارت کنید؟ یا زن و بچه مردم را بدزدید؟ دقیقاً بعدش می‌خواهید چه کنید؟ نیروهای مسلح راه ورود و خروج منطقه را ببندند و برق و آب و گاز را قطع کنند، چه غلطی می‌خواهید کنید؟ در بی‌صاحب‌ترین نقطه جهان هم به فاصله 100 متری یک مرکز نظامی برسید و قصد حمله داشته‌ باشید خون‌تان پای خودتان است. چقدر نیروهای حاضر در این مقر خویشتن‌داری کردند و تا زمانی که این احمق‌ها از دیوار بالا نرفتند تیراندازی هم نکردند. این کارها را نکنید، به خدا هیچ نتیجه‌ای ندارد، هیچ خروجی ندارد، هم خودتان را بدبخت می‌کنید و هم خانواده و نزدیکان‌تان را. حالا خوب شد این بدبخت گلوله خورد؟ این شد اعتراض معیشتی؟ این شد اعتراض به گرانی؟ فقط دنبال ناامنی و نابودی کشور هستید؟ مگر این‌هایی که داخل این پایگاه هستند از کره ماه آمده‌‌اند؟ یا از کشور دیگری! همه هم‌ولایتی‌های خودتان هستند، همه بچه‌های همین منطقه هستند. حالا این چند نفری که زخمی شدند را کجا برای درمان می‌خواهید ببرید؟ به بیمارستان دولتی؟ چه کسی می‌خواهد ببرد... کشوری که در حال جنگ به سر می‌برد نمی‌تواند هیچ ناامنی و تلاش برای خرابکاری را تحمل کند. شب گذشته هم نوشتم و تاکید کردم که هر کسی دست به خرابکاری بزند، دستگیر خواهد شد؛ حتی اگر خودتان را داخل گونی هم کنید باز هم شناسایی می‌شوید و دستگیر خواهید شد. پس، بهتر است نه خودتان را بدبخت کنید، نه خانواده‌ را و نه هزینه برای مملکت بتراشید... باز هم تاکید می‌کنم، مثل سال 1401 نیست، ماموران به صورت کامل حق تیر دارند هر چند به جز زمان حمله به مراکز نظامی از این حق استفاده نکرده‌اند.

چرا معترضین بر علیه پزشکیان وهمتی و روحانی و مفسدین و مسئولین اقتصادی شعار نمیدن؟! پیشنهاد می‌کنم با تامل ببینید #تحلیل_رسانه

پدر و مادر عزیز سلام این فیلم یعنی احساس خطر برای من و شما کسی که به بسیجی حمله میکنه به نظر شما چه آدمی میتونه باشه بسیجی همون کسیه که تو سیل، زلزله، کرونا، جنگ و... جان پناه مردم بوده و هست حالا حقش اینه؟ مسؤل گرانیه؟ مراقب لقمه و نطفه باشیم که جلوی حق را نمی‌گیرد و داعش وار و همچون حیوان وحشی و بی رحم حمله ور نمی شود مگر حرام لقمه یا حرام زاده

آرام باشید...😊

پرونده سیاه « فتنه گران سابق » در « شورای اطلاع رسانی دولت » ؛خیانت به اعتماد ملی یا #نفوذ سازمان یافته؟

...پرونده سیاه «فتنه‌گران سابق» در «شورای اطلاع‌رسانی دولت»؛ خیانت به اعتماد ملی یا #نفوذ سازمان‌یافته؟ عنوان شوکه‌کننده و تأسف‌بار: چگونه ممکن است کسانی که سابقه‌ای پر از التهاب‌آفرینی رسانه‌ای، آشوب‌گری سیاسی و محکومیت قضایی در کارنامه دارند، اکنون در حساس‌ترین بخش روایت رسمی نظام، یعنی «شورای اطلاع‌رسانی دولت»، جولان می‌دهند؟ این نه یک خطای محاسباتی، بلکه «خطایی راهبردی» است که بوی «خیانت به اعتماد ملی» و «نفوذ سازمان‌یافته» می‌دهد. ماشاالله شمس‌الواعظین: «سرویس خبری» فتنه در لباس روزنامه‌نگار! پرونده: شمس‌الواعظین، نامی آشنا برای نهادهای امنیتی و قضایی ایران. او نه یک روزنامه‌نگار ساده، بلکه مهره‌ای کلیدی در صحنه‌گردانی‌های رسانه‌ای بود که هر بار کشور وارد بحران می‌شد، نقش «سرویس خبری» جریان آشوب را ایفا می‌کرد. سابقه اتهام و محکومیت: موسس و سردبیر روزنامه‌های زنجیره‌ای: از جامعه تا نشاط و عصر آزادگان. روزنامه‌هایی که با حکم قضایی و دلایل امنیتی متعدد توقیف شدند. آیا تعطیلی پیاپی یک رسانه، اتفاقی است؟ یا نشانه‌ای از یک خط‌مشی هدایت‌شده برای برهم زدن امنیت روانی جامعه؟ نقش‌آفرینی در فتنه ۷۸: پس از حادثه کوی دانشگاه، رسانه‌های تحت مدیریت او به‌مثابه تریبون تحریک و تهییج عمل کردند. نتیجه؟ بازداشت و محکومیت قضایی! این یعنی دادگاه‌ها، او را عامل بی‌ثباتی تشخیص داده‌اند. توجیه‌گر همیشگی آشوب: در هر فتنه‌ای، از ۷۸ تا ۸۸ و اعتراضات اخیر، موضع او همواره در راستای تطهیر آشوبگران و زیر سؤال بردن اقتدار نظام بوده است. او هیچ‌گاه حاضر به مرزبندی با موج‌سواران بر اعتراضات مردمی نشده است. پرسش افشاگرانه: آیا چنین فردی، با این سابقه سیاه، می‌تواند «امین دولت» در اطلاع‌رسانی باشد؟ آیا شورای اطلاع‌رسانی دولت به دنبال «ساخت آشوب» یا «مدیریت روایت ملی» است؟ محمد عطریانفر: از «متهم فتنه ۸۸» تا «مشاور امروز»! پرونده: محمد عطریانفر، چهره‌ای که نامش با اعترافات جنجالی پس از فتنه ۸۸ گره خورده است. او نه تنها در حوادث آن سال حضور فعال داشت، بلکه «محاکمه و اقرارهایش در دادگاه» به یکی از اسناد و مدارک مهم برای اثبات دست داشتن جریان اصلاحات در تحریک اعتراضات بدل شد. سابقه اتهام و محکومیت: بازداشت و محاکمه پس از انتخابات ۸۸: او یکی از مهره‌های اصلی بازداشت‌شده بود که اتهامات سنگین امنیتی متوجه او شد. «اقرارهای تلخ» در دادگاه: هرچند بعدها تلاش شد این اقرارها ناشی از فشار جلوه داده شود، اما آنچه در «جلسات علنی دادگاه» بر زبان آورد، پرده از نقش‌آفرینی هم‌طیفی‌های او در خلق بحران برداشت. اینها اسناد «حقایق تلخ فتنه ۸۸» هستند که از دهان خودشان خارج شده‌اند. پرسش افشاگرانه: دولتی که خود را «دولتی مردمی و ضدفتنه» می‌خواند، چگونه می‌تواند یکی از «متهمان کلیدی فتنه ۸۸» را در جایگاه راهبردی «مشاوره اطلاع‌رسانی» بگمارد؟ آیا این به معنای «پاداش به عاملان آشوب» است؟ -۳. نقد تند و صریح: شورای اطلاع‌رسانی دولت، «خانه اوباش فکری» یا «اتاق فکر ملی»؟ فاجعه ملی و پیامی خطرناک: حضور این افراد در شورای اطلاع‌رسانی دولت، یک «فاجعه ملی» و پیامی «ویرانگر» برای بدنه وفادار به نظام و همچنین برای آن دسته از آشوبگران آینده است که می‌دانند: «هزینه‌سازی برای نظام، در نهایت پاداش دارد.» الف) «بی‌شرمی» در برابر افکار عمومی: مردم ایران، فتنه‌ها را فراموش نکرده‌اند. آنها به یاد دارند که در ۷۸ و ۸۸، چه کسانی هیزم بر آتش التهاب ریختند و رسانه‌هایشان چگونه با «دروغ و تحریک» آرامش جامعه را هدف گرفتند. گماردن این افراد در این جایگاه، «بی‌شرمی محض» در برابر حافظه تاریخی ملت است. این اقدام، یعنی «اعلام بی‌تفاوتی دولت به رنج‌های مردم از فتنه»...

...پرونده سیاه فتنه گران سابق شورای اطلاع رسانی دولت ، خیانت به اعتماد ملی یا «#نفوذ سازمان یافته» ؟ ادامه از پست قبل : ب) «نفوذ آشکار» در شریان حیاتی دولت: شورای اطلاع‌رسانی دولت، قلب تپنده روایت نظام و دولت است. قرار دادن افرادی با «سابقه ضدامنیتی و قضایی» در این موقعیت، یعنی «نفوذ آشکار و سازمان‌یافته» از سوی جریاناتی که بارها به کشور ضربه زده‌اند. این اقدام، «خودزنی استراتژیک» دولت است. ج) «سیگنال غلط» به آشوبگران آینده: این حرکت، یک «سیگنال مخرب» به همه کسانی است که سودای برهم زدن امنیت ملی را در سر دارند: "شما آشوب کنید، تخریب کنید، به مقدسات اهانت کنید؛ نگران نباشید، در نهایت «پست دولتی» در انتظار شماست!" آیا این «تشویق به آشوبگری» نیست؟ د) «تضعیف مشروعیت» دولت و نظام: دولتی که مدعی «عدالت»، «شفافیت» و «سلامت» است، با چنین انتصاباتی، «بنیان مشروعیت» خود را متزلزل می‌سازد. چگونه می‌توان به روایت دولتی اعتماد کرد که اتاق فکر رسانه‌ای خود را به «بازیکنان نیمکت‌نشین فتنه‌های گذشته» سپرده است؟ فریاد آخر: این انتصاب، نه تنها نقض «اصول امنیت ملی» و «صداقت در حکمرانی» است، بلکه «توهین آشکار» به شعور و فداکاری مردمی است که سال‌ها با توطئه‌های همین افراد و همفکرانشان مبارزه کرده‌اند. «دولت باید فورا به این انتصابات فاجعه‌بار پایان دهد» و به افکار عمومی پاسخگو باشد که «چه دست‌هایی پشت پرده، این افراد را به مسند قدرت رسانده است؟» این انتصاب، لکه ننگی بر پیشانی دولتی است که ادعای «انقلابی‌گری» دارد!