بس‌ که بی کس شده‌ام، لحظه‌ی مرگم باید به سرِ دوش خودم نعش خودم را ببرم 🚶🏿‍♀:)

با من از وفاداری حرف نزنید ؛ من هنوز دارم راز کسایی و نگه میدارم که ، پشت سرم تا میتونن ازم بد میگن : )!💔``

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم روزی سراغ وقت من آیی که نیستم !💔'🫴.

غم ِ ویرانی خود را به چه تشبیه کنم؟ فرض کن کوه شنی ؛ طعنه ی باران خورده (: 🌚'🫴

‌میگفت : هر آدمی به یه نفر احتیاج داره که براش مثل بقیه نباشه، وگرنه دنیا پُر از بقیه‌‌هاست .

ولی خب' یه‌ شبایی تو زندگیِ آدمیزاد هست که بعد از ساعت‌ها فکرُ خیالُ دلتنگیُ بغض، به خودش میاد و میبینه روحش ، از اعماق وجود داره گریه میکنه ، ولی از چشماش هیچ اشکی نمیاد ..

میگفت : آدما گریه میکنن ؛ نه برای اینکه ضعیفن ، برای اینکه مدت زیادی قوی بودن .

و امان از آن بغضی که در میانه شب' سر باز میکند و گریه را مهمان تو میکند💔. . .!

دوستم یه جمله‌ایی میگفت همیشه گریه آدما همیشه اشک چشم نیست که مثلاً قلبش خیلی داره اشک میریزه و گریه میکنه‌ها ولی تو نمیبینی چون اشک دلِش هست

کاش احساس نیاز دیدنت از وجودم چون وجودت دور بود.

به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم