بسیار آدم "عه آسمونو ببین" ، "عه ماهو ببین" ، "عه ابرا رو ببین" ای هستم🦦.
تازگی ها ، در برابر بی مهری آدم ها هیچ نمیگویم.
سکوت و سکوت و سکوت...انگار که لال شده باشم ؛ شاید هم کور و کر!
دیگر نه انرژی توضیح دادن دارم و نهحتی حوصله اش را.
می دانی ؟ دیر دریافتم که مسئول طرز فکر آدم ها نیستم.بگذار هرکه هرچه خواست بگوید!
چه اهمیتی دارد ؟
من در لاک خود راحت ترم... آن جا میشود آرامو بی دغدغه ، زندگی کرد.
ماهی ها ؛ نه گریه می کنند، نه قهر و نه اعتراض!تنها ك می شوند قید دریا را می زنند :)