توهیچوقتقرارنیستبفهمیمنبرایاینکه توروناراحتنکنمچقدر"خودم"روناراحت کردم .
تو فقط مدیون من نیستی . .
تو مدیون همهی آدمایی هستی که سر راه من قرار میگیرن و من به جای پروانه ، تو دلم شک و ترس جوونه میزنه.
مرا از دور میدیدی ، خودت را جمع میکردی
بیا یک بار دیگر هم شبیه آن اوایل ها ؛