_

بله، پذیرفته‌ام که زندگی همین است و راه گریزی نیست؛ اما پذیرفتن قرار نیست اندوه و درد مرا به پایان برساند.

نگران نیستم. همه چیز درست می‌شود. آب ریخته روی زمین جمع نه، اما خشک می‌شود. قلب شکسته خوب نه، اما ترمیم می‌شود. و هنوز هم می‌توان، در گلدانی شکسته گل کاشت.

هیچوقت سر خودتون،ارزشتون،زمانتون،حرمتتون با هیچکس تعارف نداشته باشید اگر کوتاه بیاین،کسی قرار نیست ازتون تشکر کنه،تازه بهتون میگن خب انجام نمیدادی.

یه عده تا وقتی بهشون اجازه میدی هرجور دوست دارن باهات رفتار کنن، ازت به‌ عنوان یه آدم فهمیده و مهربون یاد میکنن. اما همین که مرز میذاری و دیگه حاضر نیستی هر چیزی رو تحمل کنی، ناگهان میشی مغرور، عوض‌شده و بی‌احساس. انگار از نظر اونا آدم خوب کسیه که همیشه کوتاه بیاد، همیشه ببخشه و هیچوقت بابت رفتاری که باهاش شده حرفی نزنه. من دیگه حوصله ندارم برای آدمایی که خودشون رو به نفهمیدن میزنن توضیح بدم چرا ازشون فاصله گرفتم. بعضی رفتارها اون‌قدر واضح‌ان که فقط کسی میتونه انکارشون کنه که از پذیرفتن حقیقت خودش بیشتر از دست دادن تو میترسه. من عوض نشدم؛ فقط دیگه قرار نیست آرامشم رو خرج راحتی آدمایی کنم که قدر حضورم رو وقتی میفهمن که دیگه بهش دسترسی ندارن.

_

اگر بیشعوری درد داشت، باز هم عده‌ای مسکن می‌خورند و در کمال ناباوری به کار خود ادامه می‌دادند.

_

‌اگر برای تو خیری داشت ،می ماند اگر دوستدارت بود حرف میزد و اگر مشتاق دیدنت بود می آمد... «نزار قبانی»

نباشی هم، تمامِ دلخوشی‌مان به آمدنِ توست… یا صاحب‌الزمان 🤍

پاییز برای عاشقاست، ما فقط دنبال نارنگیِ شیرینیم.🍊🤌🏻

_