به عنوان یه دختر ۱۹ ساله یک زندگی چقدر کم به نظر می‌رسه واسه امتحان کردن بیش از یک شغل، یادگرفتن کلی زبان، سفر به جاهای مختلف، به دست آوردن تجربه‌های جدید و...

+ کاش درخت بودم، رشد می‌کردم و سبز بودم. - ولی درخت خیلی آفت و حشره داره، اذیتت می‌کرد. + به‌عنوان یه درخت، با این چیزا کنار اومدن رو هم بلد بودم. - پس چرا الان که آدمی، کنار اومدن با مشکلاتی که تو رو به درخت بودن مایل کرده یاد نمی‌گیری؟

این شب‌ها که آخر هر تجمع مداح از شهدای جنگ رمضان روضه می‌خونه و در نهایت گرهشون می‌زنه به روضه‌های کربلا، یاد جمله‌ای می‌افتم که فاطمه توی بیوش نوشته‌. «هر انسانی، روزی باید روضه‌های خوانده و گریسته‌اش را زندگی کند‌.»

چقدر سایه‌ی بی‌فایده بودن روی تمام تنم سنگینی می‌کنه. خدایا لطفاً اون دغدغه‌ای که دنبالشم زود زود بزار تو دامنم.

روز ارتش بود. امروز رو به شهید امیر موسویِ قهرمان و پسراش که نگذاشتن "ارتش فدای ملت" هیچ وقت فقط یک شعار باقی بمونه و اون رو در عمل هم ثابت کردند تبریک میگم :))))✨️

دختر خانومای ناز روزتون مبارک.💞

دو دقیقه رفتم تراس یه ذره از بوی خاک بارون خورده و بارون و این داستانا لذت ببرم تنها چیزی که حس می‌شد بوی سیر ترشی مامان بود قربونش برم.

کاش یک قطره از خون ادمایی که وقتی غمگینن از درس خوندن برای خودشون یه سپر درست میکنن در برابر رنج ها توی خون من بود

انقدر همه جا سبز و خوشگله که کاش همیشه بهار بود.