هربار که دنبال یه عکس یا ویدئوی درست و حسابی از خودم میگردم، بیشتر از قبل به این حقیقت پی می‌برم که من ۹‌۹درصد مواقع اون فرد پشت دوربین هستم.

*

وقتایی که پیش مامان‌جونم احساس ارزشمند بودن رو تا وقتی که برگردم قطره قطره پر می‌کنه تو ظرف وجودم، انقدر که همه‌ش ناز نازیم می‌کنه. این احساس شیرین باعث میشه حداقل تا یه هفته(؟) خودمو بیشتر دوست داشته باشم.✨️✨️✨️✨️

وااای تو عوارضی قم-تهران موقع خروج، مردم پرچم و قرآن به دست و با کلی ماشاءالله ماشاءالله گفتن مردم رو بدرقه می‌کنن. خیلی صحنه‌ی جالبی بود، لطفاً این کار قشنگتون رو ادامه بدید =))))))

جداً صحبت کردن راجع به علایق یعنی من هنوز هم زنده ام.⭐️:)

وای دقیقا! یه بار توی چنل تلگرامم نوشتم فنگرلی کردن برای هرچیزی یعنی من هنوز جوونم 😭😭😭😭💘

چند روزه یه قاب قشنگی رو تو خونه کشف کردم. عصر موقع غروب خورشید یه پرتوی نوری میوفته رو شیشه‌های ترک خورده از موج انفجارا که با کلی چسب کاریِ عنکبوتی ثابت موندن، اون پرتوی نور وقتی از چسب و ترک‌ها عبور می‌کنه و رو دیوار سفید میوفته یه رنگین کمون کوچولو درست می‌کنه. تو دنیای فیزیک بهش میگن شکست نور، ولی من تو تمام جزئیاتی که گفتم فقط "زندگی" رو می‌بینم...

البته درستش اینه که بگم شباهت زیادی با زندگی داره.

گالری گردی می‌کردم که چندتا از استوریای جالب آقای روح الامین رو پیدا کردم.🍎