هدایت شده از کاشابربودم.
احتیاج به یک «همپرسه» دارم. باهم کل شهر رو پرسه بزنیم و به آدمها، دیوارها و درختها نگاه کنیم.
نمیدونم اطرافیانم چطور ازم انتظار دارن از جنگ و اتفاقاتش گذر کنم، درحالی که وقتی از خونه میرم بیرون جای ترکش رو ساختمونها و آسفالت کف خیابون قلبت رو سنگین میکنه و بنرهای تسلیت و پارچههای مشکی هنوز رو دیوار و سر هر خیابون دیده میشه، اونم با چهرهها و اسامی آشنا...
کمتر از دو هفته پیش اینجا دو تا شهید رو روی دستای خودمون تشییع کردیم. دختر یکیشون که سیزده چهارده سال بیشتر نداشت نشسته بود بالا سر باباش هی میگفت "بابام داشت جون میداد پیشش نبودم، تنها و غریب بودن..." یا اون یکی دختر کوچولویی که میگفت "خدایا منو برگردون پیش بابام آروم کن..." و دختران بسیارِ دیگر. شب شهادت حضرت رقیه تصویر این دخترکها جلو چشمهام ظاهر میشد و به این فکر میکردم که روضهی امام حسین و چیزی که حضرت رقیه به چشم دید برای یک دختر بچهی سه ساله باید خیلی سنگین بوده باشه!
دارم صورت زخمی و خونی مادر شهید رو به یاد میارم و به دل حضرت رباب فکر میکنم :))))
همهی ما تو این یک سالی که گذشت روضههای زیادی رو دیدیم و شنیدیم. ما از دست رفتن جانهای بیگناه و سوختن آرزوهای زیادی رو دیدیم. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل، خلاصه که محرم امسال خیلی محرمه...
اینا و چندین و چند ده صفحهی دیگه غم قرار بود فقط تو دفترم بمونه، حرف دله و فقط نوشتم و نوشتم به همین خاطر جمله بندیها هم جالب نیست *
امام اباالفضل شما تمام امید من برای زندگانی هستید، دستتو دادی که دست ما دل شکستهها رو بگیری، میشه هیچ وقت رهام نکنی؟...
هدایت شده از قِیدار
چقدر محرم ادمیزاد ها رو بیش از همیشه دوست دارم و چقدر دیدن این عشق بی انتها و بی مرز من رو به شعف وا میداره .
هر کسی که مشکی میپوشه برای من حکم عاشق حسین رو داره ، گریه بکنه یا نکنه ، روضه بشنوه یا نشنوه ، زنجیر بزنه یا سینه ، هر کاری که بکنه اون سیاهی که به تن کرده برای من احترام داره .
اقای امام حسین ، ما حتی با دیدن ردیف به ردیف مشکی پوش های عزای تو عشق میکنیم ، عاشق خودت بودن که تنها افتخار زندگیه ماست .
نور تابنده شمایید و اهل و عیالتان که به وجود ناچیز همچون منی نور میبخشد. اگر روشنیای در دل هست و گرمایی در جان مانده، از برکت وجود شماست. الحمدالله الذی خلق الحسین.
آنسویابرها.
«روایت طف» را از طاقچه دریافت کنید https://taaghche.com/audiobook/298336
«... قربان سوز نالهی وا غربتای تو. شرمندهام که زندهام از روضههای تو.»