همهچیز؛
درآخرینآدمیخلاصهمیشود
کهدرتنگنایشببهیادمیآورید،
قلبشماآنجاست.
هر چه با تنهاییِ من آشناتر میشوی ،
دیرتر سر میزنی و بی وفاتر میشوی ،
#حامدعسکری
من میروم؛و کلید این خانهی دلگیر را زیر هیچ گلدانی نخواهم گذاشت.دلتنگ که شدین آمدین نبودم،نگردین؛باران هرگز شبیه آنچه بود،به آسمان بر نمیگردد.
آن شب و شبهای بعدیِ بسیاری نخوابیدم، و فهمیدم اندوهی که آدم را نمیکشد به شکلهای دیگری درمیآید که از مرگ بدتر است.
خیلی سخته ادای محکم بودن رو در بیاری، وقتی تو خودت فرو ریختی.
خیلی سخته به اجبار لبخند بزنی، وقتی تو قلبت گریه می کنی.
خیلی سخته همه حسرت خوشبختیت و حال خوبت و بخورن، وقتی که فقط خودت می دونی خیلی وقته که کم آوردی.
در این روزها امید چیزی است که نباید از آن دست کشید؛ چیزی مقدس تر از زندگی...