یهو به هم ریختم و همه گفتن سر یه چیز کوچیک چقدر سریع ناراحت شد اما خب هیچکس نمیدونست که من در حال تحمل چه حجمی از فشار بودم و زندگی و مشکلاتم چه بار روانی‌ای رو دوشم گذاشته بودن آدم گاهی طوری لبریزه که با وجود همه صبوریش هر اتفاقی میتونه اون رو سرریز کنه.

علت بعضی از افسردگی‌ها غم نیست بلکه خشمه، خشمی که نتونستی بروز بدی و الان به خودت حمله کرده مثل خشم از پدر، مادر، پارtنر، دوست و زندگی.

یه روز به خودت میای و میبینی مدت‌هاست برای هیچ چیز ذوق نکردی.. نه برای یه خبر خوب، نه برای یه قرار، نه حتی برای چیزایی که یه زمانی آرزوشون رو داشتی.. نه اینکه زندگی بدتر شده باشه ها فقط انقدر اتفاق‌ های مختلف از سرت گذشته که دیگه هیچ‌ چیز مثل قبل هیجان‌ زده‌ات نمیکنه. کم‌کم یاد میگیری آروم خوشحال بشی، آروم ناراحت بشی، و آروم از کنار خیلی چیزها رد بشی. شاید از بیرون اسمش بی‌تفاوتی باشه. اما حقیقت اینه که بعضی آدم‌ها بی‌ احساس نمیشن، فقط احساساتشون رو خیلی گرون تر از قبل خرج میکنن...

من دوسش ندارم ؟ من هربار عکساشو میبینم قند تو دلم آب میشه

نصف زندگیم صرف این شد که به آدمای مهم زندگیم بفهمونم با من نجنگ من دشمنت نیستم.

ببخشید آقا شما زندگی منین؟

به درجه ای از پختگی رسیدم که کمتر حرف میزنم بیشتر فحش میدم.

‌چقد دلم پر بودو حرف نزدم

دو سه درجه دیگه خرما میدم.

اون اگه دوستت داشت ، نمیزاشت با چشمانِ گریون بخوابی.

#تلنگر حذف کن، قطع کن، پاک کن، بلاک کن؛ سلامت روان ارزشش رو داره. જ🖇

آرزو میکنم نچشید اون وقتی رو که میفهمید کم ارزش ترینید برای کسی که با ارزش ترینه براتون.