داستان شهریار رو شنیدین؟!
زمانی که شهریار عاشق دختری میشه؛
بابای دختره راضی نمیشه دخترشو به شهریار
بده. دختره میره خارج، ازدواج میکنه، بچه دار میشه؛
وقتی که شهریار پیر و مریض میشه دختره از خارج برمیگرده ایران عیادت شهریار؛
اینجا بود که شاعر گفت:
- به پایِ تو ماندم یا نماندم ؟!
آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرآ ؟
بی‌وفا، حالا که من افتاده‌ام از پا چرآ...
دارم به این نتیجه میرسم که اون دختر همیشگی نیستم
خیلی چیزها ازم کم شده، اعتمادم، شورم، حرف زدنم، حتی خندیدنم،
آدم‌ها فکر میکنن قوی‌ام چون چیزی نمیگم اما نمیدونن چقدر شبا با خودم جنگیدم که صبح دوباره آدم عادی باشم،
گاهی دلم میخواد یکی بیاد که بدون سوال، بدون قضاوت، فقط بفهمه، فقط حس کنه که من پشت این یه دنیا دلتنگی، خستگی و حرف‌های نگفته پنهون کردم...
یه پسر دایی دارم؛
تاا نداره.. عقلی داره که انیشتن نداره!! قیافه داره که بردپیت ندارهه..
خلاصه همه چی تمومه!
ولی ولی..
اخلاقی داره که سگ نداره
کلا به دامور سگ اخلاق معروفه
اخه چرا مراقب خودت نیستی؟ آخر هرکاری و هر اتفاقی که بازم خودت موندی و خودت ، چرا اجازه میدی بقیه بهت صدمه بزنن؟ نزارر ، نزار قشنگم
اونا رفتنین میرن اجازه نده با رفتنشون به تو صدمه بزنن
تو چه رفتنایی که ندیدی ، چقدر قلبت خورد شد؟ اون موقع حس بدی داشته درسته؟
این ادما از دم دشمنن
کی اخه جز خودت میتونه حالت رو خوب کنه؟
تو که قبلا اینجوری نبودی ، چی شد پس؟
خودت و هیچ موقع و هیچ موقع بخاطر کسی اذیت نکن ، نزار این ادمای سمی نارحتت کنن ، بخدا اینا ارزش ندارن
(خودتون رو دوست داشته باشید لطفااا🙏🏻😭)
وقتی یه نفر برای من تموم میشه، نه بلاک میشه، نه آنفالو میشه و نه استوری های تیکه دار رو از سمت من میبینه؛ فقط و فقط از چشمم میفته، دیگه حتی اگه پیام بده، زنگ بزنه یا اتفاقی جایی ببینمش یا هر چی هیچوقت نمیتونه برگرده به جایی که باید باشه!
