تو نبین ساکت و آرام نشستم کنجی
حرف ناگفته زیاد است ولی مرحم نیست.
𝑀-
بیصدا خیره به عکست شدهام ساعت هاست،
کاش تصویرِ تو جان داشت مرا میفهمید..
𝑀-
شادمان باش ولی حال مرا هیچ مپرس ؛
آنچه غم بر سرم آورد نمی دانی چیست .
𝑀-
- و سرانجام کسی را مییابی
که میتوانی تمام روحت را در او جاری کنی.
𝑀-