لایق چشمان تو هرگز نگفتم مصرعی؛
سالهاست دیوان ِشعرم شرمسار چشم توست.
𝑀-
بامن که به چشمه تو گرفتارم و محتاج
حرفی بزن ای قلب مرا برده به تاراج
𝑀-
رنگ چشمانت به شعرم خودنمایی میکند چون عسل دارد غزل را هم هوایی میکند.
𝑀-