رک بگویم . . . از همه رنجیده ام ! از غریب و آشنا ترسیده ام با مرام و معرفت بیگانه اند من به هر ساز ی که شد رقصیده ام در زمستانِِ سکوتم بارها . . . با نگاه سردتان لرزیده ام رد پای مهربانی نیست . . .نیست من تمام کوچه را گردیده ام سالها از بس که خوش بین بوده ام . . . هر کلاغی را کبوتر دیده ام وزن احساس شما را بارها . . . با ترازوی خودم سنجیده ام بی خیال سردی آغوشها . . . من به آغوش خودم چسبیده ام من شما را بارها و بارها . . . لا به لای هر دعا بخشیده ام مقصد من نا کجای قصه هاست از تمام جاده ها پرسیده ام میروم باواژه ها سر میکنم ؛ دامن از خاک شما بر چیده ام من تمام گریه هایم را شبی . . . لا به لای واژه ها خندیده ام فریدون مشیری- 𝑀-

خوابیدیددد.؟

من از تو می مُردم، اما تو زندگانی من بودی.. 𝑀-

. تلافی؟ کینه؟ بدگویی و نفرین؟ هیچ‌یک! تنها سرم را روی زانو می‌گذارم اشک می‌ریزم - محمد عزیزی 𝑀-

گوربا... 𝑀-

وقتی میرم خونش. . . 𝑀-

. ز نامِ من به غلط هم دهان نسازد تلخ کسی که یادِ لبش، نُقلِ محفل است مرا - صائب تبریزی 𝑀-

. در دنیا چیزی ساده‌تر و آسان‌تر از بد بودن نیست، اما آدم‌های خوب همیشه سختی بیشتری می‌کشند، چون در جنگی نابرابر با دنیا ایستاده‌اند. –بیگانه 𝑀-

ما کشته‌ی نگاهِ مسیحایی تواییم خانه‌خراب این‌همه زیبایی تواییم - سعید مبشر 𝑀-

گنج عشق خود نهادی در دل ویران ما سایه دولت بر این کنج خراب انداختی - حافظ 𝑀-

. در من هزار دردِ نهان گریه می‌کند. - حسین منزوی 𝑀-