هدایت شده از منبراتشمعروشنمیکنم.
روز مرگم، هرکه شیون کند از دور و برم دور کنید همه را مست و خراب از می انگور کنید
هدایت شده از منبراتشمعروشنمیکنم.
مزد غـسال مرا سير شـرابـش بدهيد
مست مست از همه جا حال خرابش بدهيد
هدایت شده از منبراتشمعروشنمیکنم.
بر مزارم مگذارید بـيايد واعظ
پـير ميخانه بخواند غـزلي از حافظ
هدایت شده از منبراتشمعروشنمیکنم.
جاي تلقين به بالاي سرم دف بزنيد
شاهدي رقص کند جمله شما کـف بزنيد
هدایت شده از منبراتشمعروشنمیکنم.
روز مرگم وسط سينهی من چـاک زنيد
اندرون دل من يک قـلمه تـاک زنيد
هدایت شده از منبراتشمعروشنمیکنم.
روي قبرم بنويـسيد وفادار برفت
آن جگر سوختهی خسته از اين دار برفت..
میدونی، به نظرم زندگی بیشتر از اینکه به اتفاقهای بزرگ و عجیب احتیاج داشته باشه، به همین لحظههای کوچیک و ساده نیاز داره. به خندههایی که بیدلیل شروع میشن، به حرفهایی که قرار نیست حتماً نتیجهای داشته باشن، به آدمهایی که میتونی کنارشون خودِ واقعیات باشی و لازم نباشه مدام حواست به حرف زدنت و رفتارت باشه.
گاهی دلمون فقط یه گفتوگوی طولانی میخواد، یکی که از هر دری باهاش حرف بزنیم، از اتفاقات مسخره روزمون بگیم، به چیزهای بیاهمیت بخندیم و حتی وسط حرفهامون هزار بار موضوع رو عوض کنیم. فکر میکنم همین چیزهای سادهان که روزهای معمولی رو دوستداشتنی میکنن.
اصلاً چه اشکالی داره آدم بعضی روزها هیچ برنامه خاصی نداشته باشه؟ فقط بخواد زندگی کنه، بخنده، حرف بزنه و از لحظهای که توشه لذت ببره؟ همهچیز که قرار نیست دلیل بزرگی داشته باشه. بعضی خوشحالیها فقط باید اتفاق بیفتن.