خدایا تروخدا اونجاهایی که داره می‌زنه آدمی وجود نداشته باشه.

اگه بخوام واقعی حرف بزنم وقتی صدای انفجار میآد نمیترسم. من فقط از آوار‌ میترسم. از اینکه زیر آوار کسی باشه که هنوز نفس میکشه. از خونه‌هایی که کمتر از سه ثانیه آوار میشن روی سر کسایی که با عشق تو خونشون زندگی میکردن و دیگه معلوم نیست از زیر آوار چه جوری میان بیرون. کاش هیچ خونه‌ای روی سر صاحباش آوار نشه.

رفتم تو طاقچه و دلم پر کشید به روزایی که تو نمایشگاه‌کتاب شب میکردم.

با آدما خیلی مهربون شدم.باز بگید جنگ بده💁🏻‍♀.

کارای ریسکی که از گوشه ذهنمم رد نمیشد یه روزی من انجامش بدم و دارم انجام میدم💁🏻‍♀.

بچه‌ها به پیویم رجوع کردن برای معرفی کتاب و من چقد این لحظه رو دوستدارم✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨💗.

تا ابد میتونم راجب کتابای موردعلاقم حرف بزنم.

ببخشید نیما🙏🏻